Voorbereiding op NK en Team World Cup

Foto © Casper Beijn: overzichtsfoto presentatie

Deze diashow vereist JavaScript.

CAPELLE AAN DEN IJSSEL – Op 12 januari en 9 februari jl. werden in respectievelijk Den Helder en in Capelle aan den IJssel de landelijke plaatsingswedstrijden gehouden voor de NK Rhönradturnen 2019 in Purmerend. Na een glorieus jaar voor de sport met een Wereldtitel voor Myrna van Berkel, WK-medailles en finaleplaatsen en de kwalificatie als landenteam voor de World Team Cup van 2019 in Japan, is de grote vraag: hoe staat het er nu met deze gymsport voor in Nederland?

GymPOWER nam op zaterdag 9 februari 2019 een kijkje bij de tweede landelijke plaatsingswedstrijd in sporthal Oostgaarde in Capelle aan den IJssel om verslag te doen en zodoende deze sport publiciteit te bezorgen. We spraken in de mixed zone met sporters en trainers van verschillende clubs die aangaven met verschillende sportdoelen bezig te zijn: NK-kwalificatie, talentontwikkeling, terugkeer na blessures of andere beweegredenen.

Verschillende sportdoelen en hoop op goede resultaten

Vooral de junioren, waarvoor de KNGU ondanks internationale regels voor persvrijheid geen beeldaccreditatie wilde afgeven aan de pers, lieten zien dat ze op de deur kloppen van de nationale top. De uitslagen van de wedstrijd zijn op dit moment nog niet vrij gegeven, maar bieden hoop op goede resultaten bij het laatste plaatsingsmoment – de districtswedstrijd – en de NK-finale.

Het zag er uit als een goede wedstrijd: focus bij de gymnasten, mooie finishes en luid applaus. Bianca Blom, bij de plaatsingswedstrijd op 12 januari 2019 in Den Helder zelf nog eerste in haar categorie Senior niveau 4, sprak als vertegenwoordiger van de organiserende vereniging TurnAround Capelle aan den IJssel positief over de wedstrijd.

“Heel leuk om de wedstrijd hier te hebben. We hebben een groot team aan vrijwilligers voor de organisatie. Veel hulp bij opbouwen en afbouwen, ook aan juryleden en jurymeisjes. Voor Annemieke Zandbergen, senior niveau 2, is de thuiswedstrijd ook spannend. Je hoopt op gezonde spanning en dat iedereen er plezier in heeft.” Zandbergen pakte de eerste plek en oogde zichtbaar tevreden. “Er is zeker nog ruimte voor verbetering.”

Stimulans van een wereldtitel voor sport en club

Wereldkampioen sprong Van Berkel stopte afgelopen jaar na het behalen van de wereldtitel op sprong en wil het nu aan de jeugd van haar club TurnAround overlaten: “Wel mooi dat de rhönradsport nu weer meer onder de aandacht komt.” Het nieuwe clubbestuur beaamt dat een wereldkampioen in de club stimulans geeft en gaat op zoek naar manieren om verder te enthousiasmeren.

Kim van der Kuij van Lycurgus Hygiëa uit Krommenie, de club van voormalig wereldkampioen rechtuit Boy Looijen, herkent dit : “Boy geeft ons nog de selectietraining. De club groeit, er komen leden bij. Die zitten niet gelijk op NK-niveau, daar moeten ze naartoe werken. Ik hoop zelf dat dit voor mij een beter jaar wordt dan vorig jaar, met oefeningen die gewoon goed gaan.”

Vooraf waren er bij velen zenuwen, niet in het minst omdat de zaalvloer glad was. Dan is het bij het inturnen extra belangrijk je er goed op in te stellen. Chris Houtkooper, junior 1 van Lycurgus Hygiëa: “Wij trainen zelf niet op een houten vloer, dus het gaat fout met spiralen als je wegglijdt. Bij inturnen moet je heel goed voelen en kijken wat je anders moet doen dan op de training. Op de zachte vloer waarop wij trainen moet je veel harder werken. Voor ons gevoel moet je hier niks doen, omdat het superlicht is. Als je zoals normaal veel kracht zet met je armen, kan het mis gaan. Het inturnen is dus heel belangrijk.”

To be or not to be: rhönradturnen op een gladde vloer

Trainster Saskia van Bruxvoort van DOK Ede omschreef het achteraf: “Dat het goed gaat, dat er geen ongelukken zijn, dat je weer te maken krijgt met een houten vloer, weegt zwaarder dan de twintig punten halen. Je moet omschakelen en dat is lastig.” Kayleigh Duursma en Nadia el Bakkali El Ammari van DOK Ede: “We trainen wel op een houten vloer, maar het blijft lastig omdat je niet op zo’n vloer als deze traint. Bij onze vloer moet je meer werken en hier moet je juist minder werken.”

Ronja de Maa, trainster van NTO Maasland is dat inmiddels ook van DOS Naaldwijk. “Met DOS doen we bewust nog geen wedstrijden. We hebben dit jaar een grote show met drie voorstellingen vol dans, acro en alles wat ze bij de vereniging hebben en dat is niet te combineren met recreatiewedstrijden. Wie wel aan wedstrijden wil meedoen, doet mee namens NTO. Dit jaar zijn er veel meiden met nieuw niveau, nieuwe muziekoefeningen, dit is dus meer een ervaringsjaar.” 

Er zijn al drie NTO-turnsters die hun doelen voor de NK haalden en daar zijn ze trots op bij de club, maar ook belangrijk voor De Maa is de mentaliteit: “Sportief zijn, niet opgeven, doorgaan. Het mentale spelletje is belangrijker. Op wie zich inzet, ben ik sowieso trots. Als je er alles aan doet, maar het mislukt, zoals net bij een turnster die drie keer fout ging op spiralen, ben ik apetrots: dat ze ondanks de pijn in haar knieën door bikkelde en niet opgaf. Bij sprong stond ze er weer met een grijns op haar gezicht!”

Juiste mentaliteit en plezier in je sport doorslaggevend

Plezier in je sport is het allerbelangrijkst.” Daarbij vindt De Maa diskwalificaties niet helpen. “Zoals van recreatieturnsters, waarom? Zij hebben maar één wedstrijd per jaar. Het is een fantastische sport en daar moet iederéén van kunnen genieten. Soms zie ik op tegen het geregel in de aanloop naar wedstrijden, maar deze wedstrijd was top qua sfeer en organisatie. Ik heb genoten en mijn meiden ook!”

Jan Koops van SSS Grou heeft ook te maken met een andere mentaliteit. Hij is een ervaren trainer maar heeft met Marjet Waldram een topper van een niveau dat hoger is dan hij is gewend. Koops, nu 25 jaar rhönradtrainer: “Marjet pakt echt door en daarom zocht ik ook hulp bij Jeroen de Bruin in Purmerend [die WK-brons won in 2007 met dit onderdeel] die het spiralen op dat niveau kon uitleggen en haar kon helpen om hogerop te komen.”

Waldram, vorig jaar nog derde op de NK met sprong en al geduchte concurrentie voor de WK-deelnemers: “Ik ben scherp en het ging goed dus ik denk wel dat ik naar de NK kan. Bij het turnen ben ik senior, maar bij rhönrad nog niet. Ik kijk ernaar uit om ook bij rhönrad op muziek te kunnen. Muziek is juist leuk!” Moeder Anita Waldram, voorzitter van SSS Grou: “Ze heeft veel trainingskampen gevolgd, ging naar Taunusstein, het rhönradcentrum in Duitsland, heeft in Salzburg wedstrijden gedaan en deed daar net als in de training met Epke in de zaal met plezier internationale wedstrijdervaring op.”

Deze diashow vereist JavaScript.

Wedstrijdervaring, trainingen en rechtuit op muziek

Op alle selectiewedstrijden aanwezig en twee keer twintig punten, dat is de eis voor de NK-finale voor het A-niveau. Marinde Smolders van KDO, senior niveau 1 is als voormalig turnster goed met afsprongen: “Voor de NK beginnen we al ruim van tevoren met de oefeningen, en letten ook op alle kleine dingen zoals ‘tenen of hoofd net meer omhoog’ en helpen elkaar. In de zaal spreekt onze trainster nog het minst. Zo werken we met elkaar toe naar de NK.”

Smolders die op het WK 2018 brons behaalde op sprong bij de junioren, gaat dit jaar voor allround. “Daar moet je vooral beseffen dat het jouw moment, jouw oefening is en niet letten op de ogen die op je gericht zijn. Ik ben nu eerstejaars senior en ga voor het eerst op muziek. Ik heb gekozen voor een klassiek muziekje met piano en violen dat krachtig is en je groots kunt uitbeelden, maar ook klein en je zo je verhaal kan vertellen.” Trainster Kirsten Heerdink: “We staan er goed voor, voor de NK, beter dan een maand geleden. Omdat we met een cyclus van twee jaar werken zijn nu alle oefeningen nieuw, dat blijft dus altijd spannend.”

Manon Borsje, senior niveau 2 van gymnastiekvereniging Salto uit Nieuwpoort: “De punten voor het NK zijn gehaald, dus tevreden. Er zijn drie prijzen en vier deelnemers op ons niveau, we gaan het zien. Het geeft moed voor de volgende keer. Nog een beetje trainen op wat niet helemaal lekker liep. In de club hebben we nu veel nieuwe turners in niveau-1. Mijn zus Anouk-Milou heeft me al ingehaald. We zijn bekend bij ons in de buurt en veel beginnen na het turnen aan rhönradturnen. Daarom blijven we groeien.”  

Nieuwe oefeningen, NK-punten, tips en adrenaline

Gabriel Lomans, junior van KDO Krimpen had bij spiralen en sprong twee strakke oefeningen: “Ik ben er best tevreden over. Dankzij de adrenaline. Alle tips die ik van de trainers kreeg, gooi ik erin. Ik ga voor de NK niveau 3 en hopelijk volgend jaar niveau 1 en als het lukt dan naar de WK. Maar dat is een ambitie waar ik nog aan werk. Ik werk er heel hard voor.”  Duursma en El Bakkali El Ammari, junior niveau 3 van DOK Ede, kwamen na hun ronde met opgeheven hoofd naar de mixed zone.

Duursma: “Het is best spannend, omdat je het beste van jezelf moet geven. Dat lukt nooit helemaal omdat we sommige onderdelen nog niet helemaal onder de knie hebben. Rechtuit ging het beste en was het leukst. Je hoopt toch het NK te halen, maar dan moet je wel alles kunnen geven.” Clubgenote El Bakkali El Ammari vult aan: “Je moet geconcentreerd zijn, want als je uit je concentratie raakt weet je niet wanneer je wat moet doen.”

Bij het rhönradturnen wordt het onderdeel rechtuit pas op het seniorenniveau op muziek geturnd. Kijk je als junior niveau 3 al uit naar rechtuit op muziek? Duursma: “Een beetje, het is lastiger want je moet alles perfect timen, zodat je goed uitkomt. Maar het lijkt me wel leuk.”

Anoushka Welsing en Sjoerd Crone namens Rein Bloem: “Voor ons draait deze wedstrijd niet om plaatsing voor de NK. Voor één meisje is het de weg terug na een rugoperatie, voor de andere twee is het de ontwikkeling op de weg naar… Onze doelen liggen meer op de langere termijn naar niveau 1 en wat er nog meer kan komen, het WK, over drie jaar. Dus drie jaar om van niveau 3 naar 1 te komen. Er zijn sporters met faalangstproblematiek en die hebben andere training nodig. Je wil ze vertrouwen geven, daarom leggen we de focus op positiviteit, op doelen die ze kunnen halen.”

Vertrouwen, positiviteit, kleine stappen op weg terug

Kleine stappen en niet met al de wedstrijddruk, of je nou junior of senior bent, volgens Welsing. “Meer wat neem je mee als mens, minder wat moet je in je sport. We laten ze na een oefening altijd drie positieve punten opnoemen.” Crone: “Anouschka focust op het mentale, de veiligheid van de sporter. Maar bij een jurypsort moet je ook de scores controleren. Ik kan haar daarin met technische kennis ondersteunen.” Welsing: “Fijn, zo’n wandelende encyclopedie in de buurt!”

De familieleden op de tribune stonden enthousiast achter hun turn(st)ers. Sonja Stuifzand, moeder van Lotus van Gymnet Purmerend: “Het gaat goed. Ze heeft er nog steeds enorm veel zin in. Ze doet nu nog een jaartje niveau 3 en heeft het heel erg naar haar zin. Ze gaat het liefst zeven dagen in de week. Ze kijkt de hele dag filmpjes van rhönradturnen en vindt het fantastisch. De passie is volop aanwezig.”

In het jureren worden drie dingen bekeken: moeilijkheid, uitvoering (en netheid) en de bewegingen op de muziek. Jurylid Petra Pijnenburg meent dat iedere rhönradsporter voldoende kans maakt op plaatsing voor de NK: “Als je één val hebt van 0,8 aftrek, maar verder netjes turnt, kan je het alsnog wel redden. Bij vallen ook op andere onderdelen of als de rest best slordig gaat, wordt dat moeilijker.  

Het maximale dat je kunt halen in de drie onderdelen gezamenlijk is 30 punten. Pijnenburg: “Tegenwoordig worden de cijfers bij de tafel bekend gemaakt. Daar kan soms een rekenfoutje in zitten, dat wordt nog bij de teltafel gecontroleerd, maar meestal weten ze het zelf wel en is de grootste spanning er al af.”

Nederlandse selectie voor World Team Cup 2019 aangewezen

Deze diashow vereist JavaScript.

De Nederlandse selectie voor de World Team Cup 2019, voor de eerste maal in Azië, Japan, is aangewezen en bestaat uit drie turnsters van KDO Krimpen, Sannah Boer, Sanne Romijn en Martine van den Boogaard en Ilse van der Ham van SALTO. Naast KDO-trainster Kirstin Heerdink gaan als juryleden ook Mariël Dekker en Marije Lipschart mee. Ze kijken ernaar uit.

Dekker: “Ik heb er heel veel zin in. In april vertrekken we met de delegatie naar Japan, een land waar we allemaal nog nooit zijn geweest. Het wordt mijn eerste internationale wedstrijd, dus voor mij is het ook best spannend. De afgelopen jaren heb ik veel ervaring opgedaan, dus ik hoop dat ik mijn steentje kan bijdragen. De wereldtop zit daar en misschien zie je onderdelen die je nog nooit hebt gezien. ”

Romijn die op het WK 2018 brons pakte in de meerkamp bij de junior dames, is blij dat ze naar de World Team Cup 2019 kan: “Ik vind het supertof dat ik geselecteerd ben. Vorig jaar haalden we met het Nederlands team de landenteamfinale en daarom zijn we dit jaar uitgenodigd voor de World Team Cup.” Sannah Boer [- Wereldkampioen spiralen bij de junioren op de WK van 2016 in Cincinnati, V.S.] was niet op de WK vorig jaar, maar is wel geselecteerd.

Romijn: “Sannah hoort echt bij de beste vier. Martine en Ilse zaten in het originele team dat zich geplaatst heeft. Het zou wel leuk zijn geweest als we Myrna nog een keer mee hadden kunnen nemen, ze zou wel in ons groepje passen, want ook de trainster en jury zijn oud-turnsters. En met Marije kunnen we ook goed opschieten.”

De uitslagen van de plaatsings- en districtswedstrijden worden op de website van de KNGU gepubliceerd. De andere teams die meedoen aan de World Team Cup zijn die van toplanden Zwitserland, Duitsland en Japan. Meer informatie over de World Team Cup die op 21 april 2019 gehouden wordt in Akita, Japan, is te vinden op de website van de International Wheel Gymnastics Federation (IRV).

Artikel © GymPOWER | Tekst, beelden en interviews © Casper Beijn onder persaccreditatie van © GymPOWER

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.