Nederland vierde op World Team Cup ’19

Foto © K.Takezono/© IRV

Deze diashow vereist JavaScript.

AKITA – Op Paaszondag 21 april 2019 vond in een uitverkochte sporthal in Akita, Japan, – voor het eerst in een land in Azië – de Team World Cup rhönradturnen onder auspiciën van de ‘International Wheel Gymnastics Federation’ (IRV). Duizenden mensen stonden in een lange rij om binnen te komen en een glimp op te vangen van het spektakel. Het in 2017 geïntroduceerde jokersysteem werd weer toegepast bij deze wereldbekerwedstrijd, waaraan de beste vier landenteams van het voorgaande WK (2018) mochten meedoen. Het Japanse team deed een heldhaftige poging tot de laatste snik om de felbegeerde prijs thuis te houden, maar uiteindelijk nam Duitsland die weer mee terug naar Europa. Nederland dat vanwege de vele wereldkampioenen, WK-medaillisten en -finaleplaatsen in het verleden een zekere status geniet in deze sportwereld, nam het met veel lef op tegen de drie grootmachten in deze artistieke sport maar moest zich uiteindelijk tevreden stellen met de eervolle vierde plaats achter Zwitserland.

Team Duitsland bestond uit Carsten Helmer, Kira Homeyer, Sarah Metz en Luca Christ. Team Japan bestond uit Yasuhiko Takahashi, Daisuke Mori, Aya Horiguchi en Yuki Matsuura. Team Zwitserland bestond uit Matthias Reich, Leonie Botta, Simon Rufener en Cheyenne Rechsteiner. Team Nederland, gecoacht door voormalig wereldkampioen en Oranje-international Kirstin Heerdink bestond uit Ilse van der Ham, Sanne Romijn, Sannah Boer en Martine van den Boogaard. Het leuke van deze wedstrijd is de strategie, waarbij alles draait om het slim uitspelen van de troeven en krachten van elk team dat bestaat uit de beste dames en heren van elk land. Samen moeten ze het tactisch spelletje spelen om de winst uit het vuur te slepen.

Samenstelling Team Nederland voor WTC 2019

In Nederland is het team voor de Team World Cup 2019 aangewezen door de Landelijke Technische Commissie (LTC) rhönradturnen van de KNGU. Romijn verklaarde vooraf aan GymPOWER: “Ik vind het supertof dat ik ben geselecteerd. Het mooist is als je hier met het jokersysteem een ronde kan winnen. Op spiralen en rechtuit hebben we hier de besten van Nederland, daar willen we op scoren. Sannah deed niet mee aan de WK vorig jaar, maar is heel goed met rechtuit op muziek. Ilse doet haar nieuwe oefening op rechtuit, en scoort een goede 10-punten. Martine doet hetzelfde als op de WK en ik ben het best op spiralen.”

Twee jaar terug had Oostenrijk als organisator nog een wild card gekregen om mee te doen, dit jaar was het thuisland één van de al gekwalificeerde finalisten. Alhoewel iedereen vooraf besefte dat het ‘wishful thinking’ was om grote verrassingen te verwachten in het landenteamklassement, bood het IRV-jokersysteem enig perspectief op een spannende wedstrijd. De meerkamp van het rhönradturnen bestaat uit drie onderdelen: rechtuit, spiralen en sprong. Elk landenteam bestond uit vier turners, waarbij twee tekenden voor twee oefeningen.

Nieuw puntensysteem en joker per landenteam

Totaal werden er zes rondes geturnd, waarbij van elk van de vier deelnemende landenteams één turner of turnster in actie kwam. Elk landenteam mocht vooraf één keer een joker on inzetten om het aantal behaalde teampunten in een bepaalde ronde te verdubbelen, zonder nog te weten welk onderdeel het teamlid in die ronde zou gaan turnen. Niet de persoonlijke score, maar de ranking per ronde telde voor het eindresultaat.  Dit bood kansen en bezorgde de wedstrijd een spannend einde omdat het op geen enkel moment een gelopen race was. Om je nagels en vingers bij op te eten.

Zoals twee jaar terug al bleek toen het kleine Oostenrijkse team het machtige Japanse team van het erepodium wist te tikken op het allerlaatste moment. Een grote sensatie die Japan graag in eigen land wilde rechtzetten dit jaar. Het bleef spannend tot en met de laatste ronde in met name het duel met Duitsland, die bleef strijden. In de eerste ronde zette Japan gelijk haar joker in en schoot daarmee in de roos omdat regerend wereldkampioen all around Takahashi, nipt maar wel, de hoogste score in die ronde neerzette met zijn rechtuitoefening (10,35) en de concurrentie op achterstand zette (Japan 8, Duitsland 3, Zwitserland 2, Nederland 1).

Jokers voor Japanse en Duitse wereldkampioenen

Duitsland op haar beurt koos de tweede ronde uit om de joker in te zetten, waarbij regerend wereldkampioene Homeyer deze volledig benutte met een topoefening met rechtuit (11,30 punten). Ze haalde daarmee de volle acht punten binnen en zette Duitsland naast Japan in de top van het klassement te zetten met beide 11 punten. Zwitserland en Nederland haakten af voor het duel om het goud/zilver. Van den Boogaard had met 9,10 punten voor haar rechtuitoefening in de eerste ronde het bal voor Nederland geopend. Romijn volgde in de tweede ronde met 9,50 punten voor haar spiralenoefening. Beide keren niet genoeg om de concurrentie een puntje af te snoepen.

In rondes drie en vier had geen enkel landenteam een joker ingezet. Spijtig voor Nederland want dit waren twee cruciale rondes. Van den Boogaard zette in de vierde ronde de hoogste score met haar spiralenoefening op het bord met 10,20 punten, waardoor het Oranjeteam zelfs op gelijke hoogte kwam met Zwitserland.  Van der Ham was een ronde eerder met 10,00 punten voor haar rechtuitoefening op de derde plaats geëindigd, het scheelde zelfs maar 0,1 punt voor de tweede plaats. Ondertussen zorgden Horiguchi en Matsuura dat Japan een kleine marge voorsprong opbouwde van één naar twee punten op Duitsland, dat in de vijfde en voorlaatste ronde weer slonk naar één punt verschil omdat Horiguchi verrassend de minste score neerzette van het hele veld.

Twee cruciale rondes voor Nederland zonder joker

In ronde vijf had Nederland haar joker ingezet waardoor de tweede score van Boer met haar rechtuitoefening (10,00 punten) verdubbeld werd naar veertien punten, maar Zwitserland zette juist in deze ronde ook haar joker in op haar grootste troef, regerend wereldkampioene spiralen Rechsteiner. Met 12,50 punten voor haar spiralenoefening zette ze de beste dagscore neer en verzilverde de dubbele vier punten van de ronde, waardoor er weer een gat geslagen werd met Team Nederland in de strijd om het brons.

In de zesde, laatste en allesbeslissende ronde waren alle jokers al vergeven, dus moest iedereen alles geven om de haalbare winst uit deze wedstrijd binnen te halen. Nederland zette die verantwoording op de frêle schouders van Boer, maar die moest op sprong en dat is nou niet bepaald het onderdeel waar je veel punten kan behalen om je staande te houden in zo’n spannende wedstrijd. Zelfs als de regerend wereldkampioene en specialist op dit onderdeel, Myrna van Berkel uit Nederland,  – die vlak na het WK vorig jaar haar rhönrad definitief aan de wilgen hing – in Akita op de vloer had gestaan, was het nog de vraag of zij het tij had kunnen keren.

Zesde, laatste en allesbeslissende ronde voor Japan

De 7,30 punten tot waar Boer – zelf in 2016 wereldkampioen op spiralen bij de junioren – kon reiken met haar sprong, bezegelde het lot van Team Nederland: vierde plaats, wederom geen prijs in het landenteamklassement. Zwitserland kon met het brons naar huis, want Rufener zette met zijn rechtuitoefening zelfs onverwachts de tweede score op het bord: 11,35 punten. Het duel tussen de all-around kampioenen Homeyer en Takahashi resulteerde in een flinke kater voor Takahashi. De 11,20 punten voor zijn spiralenoefening bleek de derde score van die laatste ronde en bleek uiteindelijk voor Japan niet genoeg om het Duitse team achter zich te houden en de wereldbeker thuis te houden.

Geheel in Duitse stijl werd de wedstrijd beslecht: Homeyer zette 11,85 punten neer voor haar spiralenoefening en griste de volle vier punten. Duitsland ging op het allerlaatste moment alsnog langszij. Zouden ze in het land van de rijzende zon het spreekwoord ‘driemaal is scheepsrecht’ kennen?… Uiterlijk beleefd en onbewogen wellicht, maar de klap moet hard aangekomen zijn. Er hing hier veel vanaf.

Voor de Nederlandse rhönradturnsters was het avontuur aan de andere kant van de aardbol een bijzondere. Van den Boogaard schreef achteraf op Facebook: “Wat een ervaring. Voordat de deuren open gingen, stond er al een rij. Turnen voor zo’n 3000 dolenthousiaste Japanners met de beste vier landen in de wereld. Spiralen ging waanzinnig, op een internationale wedstrijd eindelijk een score boven de 10 en winst in de ronde!”

Afgerond in Duitse stijl: in laatste snik alsnog langszij 

De vier rhönradturnsters zijn – op Oranjeturners Bart Deurloo en Frank Rijken na, die begin deze maand in Tokyo waren voor de FIG World Cup turnen meerkampfinale  – de eerste KNGU-sporters die – wel geheel op eigen kosten – Japan in dit pre-Olympisch jaar aandoen. Voor hen en alle begeleiders en trainers moet het een soort sportdroom zijn geweest, een onvergetelijke ervaring. De Spelen blijven voor deze sport vooralsnog een paar bruggen te ver.

Jurylid en voormalig Oranje-international Mariël Dekker beaamde dit tegenover GymPOWER in de aanloop naar de Team World Cup in Japan en gaf aan er veel zin zin in te hebben net als de vier sportsters: “We zijn allemaal nog nooit in Japan geweest. Het is voor mij mijn eerste internationale wedstrijd, de hele wereldtop zit hier en je ziet onderdelen die je in Nederland nog nooit hebt gezien.” Collega-jurylid Marije Lipschart op Facebook: “De Japanse organisatie had alles goed geregeld en was zeer zeer vriendelijk en behulpzaam […] Het was heel leuk. Alles, de sfeer, de mensen.

Meer informatie is te vinden op de internetmedia van de Team World Cup Akita 2019 (Facebookpagina, website en tumblr-blog), de internetmedia van de IRV (Facebookpagina en website) en de Instagram-account van Rhönrad Nederland @rhonradnl.

Artikel © GymPOWER | Credits tekst © Therry da Silva met een bijdrage van © Casper Beijn en © Jeroen de Bruin  | Credits beelden © IRV/© Fotograaf KotaroTakezono

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.