Bijna duizend acroteams in titelstrijd D/E

Foto's © Martine Hooijenga-Le Duc onder persaccreditatie © GymPOWER @ Landelijke Finale Acro D/E Oss 2019: Meest complete gymsport > Acrogym

Deze diashow vereist JavaScript.

OSS – Gezonde wedstrijdspanning in de wedstrijdzaal van sportcentrum De Rusheuvel in Oss bij de bondsfinale voor de D- en E-niveaus van de acrobatische gymnastiek op zaterdag 8 juni 2019, georganiseerd door gymnastiekvereniging Turnoss in samenwerking met de Landelijke Technische Commissie van de KNGU. Deze nationale finale wordt – ook al mag het die naam officieel niet dragen – door velen omschreven als het NK voor deze niveaus. Een sentiment wat men weerspiegeld ziet in de vele rood-wit-blauwe vlaggen die rondom de vloer staan opgesteld. In de hoek van de zaal een manshoge Nederlandse vlag die als achtergrond dient voor het maken van foto’s voor de teams die hier trots hun plekje veroverd hebben. Want vergis u niet: voordat een team hier op de finale mag gestaan, is er al heel wat gebeurd. Bijna duizend acroteams hebben afgelopen seizoen gestreden om de eindronde van deze landelijke titelstrijd te halen.

Laten we maar eens kijken wat het betekent om hier dan te staan, uitgedrukt in cijfers. Want alleen in KNGU-district Oost verschenen al 337 D/E teams aan de start van dit seizoen, bij de eerste plaatsingswedstrijden. Voeg daarbij nog de teams uit district Noord, district Mid-West, district Zuid en district Zuid-Holland en dan kom je aan een verbluffende 994 teams die de strijd aangingen voor een plekje in de volgende ronde. Na plaatsingswedstrijden, Districtskampioenschappen én de halve finales stonden hier nog slechts 120 teams (van 57 verschillende verenigingen) in de finale……. Maar liefst 874 teams waren onderweg afgevallen, een verbijsterende 88 procent.

Doorzetten voor waardige seizoensafsluiting

Het doorzettingsvermogen straalt er dan ook vanaf bij de deelnemers. Wat te denken van de sporter die eigenlijk ziek is, maar hier tóch haar uiterste best staat te doen om zichzelf, haar teamgenoten en de trainers een waardige afsluiting van het seizoen te geven? Van dat team dat weer van de vloer af moet na het starten van de verkeerde muziek, en dan naar het schijnt eindeloos moet wachten terwijl zowel de zenuwen als de vastberadenheid zichtbaar stijgen. Of die bovenpartner die bij het eerste element in de oefening een lelijke val van hoogte maakt, maar opstaat en de vrolijke oefening keurig mét verplichte glimlach afmaakt. De sporters weten wat er op het spel staat, maar zijn zich ook bewust van de enorme prestatie die ze geleverd hebben door het al bereiken van deze finale, deze ultieme afsluiting van hun seizoen.

Een wedstrijd dus waar het verschil, zoals het een echt spannende wedstrijd betaamt, lag in tienden of soms honderdsten van een punt. Dat merken we gelijk bij de E-senior damesparen, waar een voorsprong van 0,02 ervoor zorgde dat Britt Spijker en Lieke Verweij van GV Gramsbergen kampioen werden, terwijl Elisa Span en Norah Minck van GVAV Rapiditas het zilver in ontvangst namen. Het brons ging in deze categorie naar Ilse Osinga en Wietske Nutma van GV Turnlust Hallum die artistiek de hoogste score (7,750) van de E-lijn binnensleepten.  Net als bij de damesparen kon ook bij de damesgroepen niet teruggekeken worden naar de halve finales: omdat de scores hier zó dicht bij elkaar lagen, zei die uitslag vaak niets meer.

Afgeladen tribunes vol met meelevend publiek

Met een prachtige dramatische oefening ging het goud bij de trio’s naar Emma Koen, Mirte Visser en Suzan Roffel van WSBF Surhuisterveen, die daarmee hun clubgenoten Eline van Breden, Kristine van der Woude en Selina Bruinsma voorbijgingen. De laatste kregen het zilver omgehangen, terwijl Caithlyn van Rijswijk, Marije Goudriaan en Mika Roza van GV O&O Zwijndrecht met een bronzen medaille huiswaarts keerden.  In de E-senioren ook een herenpaar, Joost Oost en Remon Walta van ATC Sneek, dat eenzaam was in hun categorie maar zich ook bewust was van het belangrijke moment en dus nét dat schepje er boven op deden om een mooiere score binnen te slepen dan bij de halve finales.

De tribunes waren afgeladen vol, zodat ook in het looppad en aan de rand van de zaal nog vele ouders, grootouders en andere belangstellenden reikhalzend uitkeken naar het optreden van de gymnasten. Er werd gefilmd, gejuicht, gemopperd en tranen van zowel teleurstelling als blijdschap hoorden erbij, niet alleen bij de gymnasten zelf maar zeker ook bij het volop meelevende publiek. Bij de E-junioren damesparen ook een heftige strijd. In de halve finales kwam het duo Laura van Zutphen en Sanne van Til van WSBF Surhuisterveen nog niet in de buurt van de scores van de gouden winnaars daar, maar hier piekten zij op het juiste moment en mochten zich kampioen noemen. Op de zilveren trede van het podium mochten Loïs Lassche en Lois Gregoire van EGSV Genemuiden plaatsnemen, terwijl aan de andere kant Aisha Roskammer en Alisha Dijkstra, ook van WSBF Surhuisterveen, op de bronzen positie stonden.

Geen gelopen race voor favorieten en outsiders

In de wedstrijd voor damesgroepen een grote schrik: de gedoodverfde favoriet uit de halve finales maakt een fout, en zet het element niet opnieuw op. Het wordt door de jury zwaar afgestraft, waarmee – hoe triest ook – nieuwe kansen ontstaan voor de andere teams. Het team dat in de halve finales nog bijna een half punt achter hen stond dook in dat gat door een prachtige oefening neer te zetten met allerlei creatieve op- en afgangen: Jill van Nistelrooij, Babs Keltjens en Meike Omvlee van GV Voorwaarts Veldhoven mogen zich mede dankzij de hoogste technische score van de E-lijn (een 16,500) het komend jaar kampioen noemen. CGV Wardy uit Kollum ging er hier met het zilver vandoor dankzij de oefening van Annyk de Vries, Nathalie Terpstra en Yvonne Talstra, terwijl het brons voor Jinte Kroese, Leana Perri en Nadra Elbadaway van Adonis Sportacrobatiek ging. Het gemengd paar Luc Rombouts en Yasmin Hilboesen van GVAV Rapiditas wist hier technisch een strakkere oefening neer te zetten dan bij de halve finales dus keerden ook trots met goud huiswaarts.

Ook de oefening van E-jeugd damespaar Nanda van de Beek en Lotte Starke van Wilhelmina Kampen werd door de jury technisch hoog gewaardeerd, waardoor het paar het goud veroverde op hun clubgenoten Charissa Harms en Anouska Brink die het zilver omgehangen kregen. TV United Amstelveen keerde naar huis met een bronzen medaille voor Tessa Vermin en Selina Riewald. Bij de damesgroepen wisten Fardou Hoekstra, Janke Havinga en Sanne Jonker van WSBF Surhuisterveen tot hun grote vreugde het goud te veroveren op hun tegenstander Kristel Klooster, Petra Nicolaij en Romy Sluimer van SV Donkerbroek die een kleine aftrek kreeg en daarom hier het zilver omgehangen kreeg. Chloé Breider, Manouk Meijer en Yfke Ottens van Acrogym Ter Apel mochten trots de derde trede van het erepodium betreden. Twee mixed paartjes in de E-jeugd, beiden van Adonis Sportacrobatiek, maar deze maakten het nog even spannend: was het verschil in de halve finale nog groot, nu zat er maar 0,15 tussen gouden winnaars Kaj Gerbrandy & Robbin Vogel en zilveren medaillisten Stijn van der Honing & Lynthe Maureen Huizinga.

Bloemen en heerlijk ijsje voor medaillewinnaars

Met bloemen voor de medaillewinnaars en een heerlijk ijsje van de organisatie voor alle deelnemers om te vieren of te troosten werd de wedstrijd afgesloten. Van de grote vlaggen werd volop gebruik gemaakt voor foto’s, terwijl de gymnasten van het tweede wedstrijddeel van de dag al gingen ‘intrainen’. Want waren de E-lijn deelnemers nu opgelucht klaar, voor de D-lijn begon de spanning pas.  Net als bij de E-lijn ook nu twee soorten deelnemers: zij die staan te stralen van blijdschap om de kans hier te mogen staan, en zij bij wie de zenuwen en verwachtingen doorschijnen in alles wat ze doen. Zeker nu de resultaten van de ochtendwedstrijd het aloude thema van “in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst” zo nadrukkelijk bewezen, waren de gymnasten zich er van bewust dat alles vandaag af hing van die éne oefening.

En sommige teams profiteerden daar optimaal van. Zoals het duo Floor Bruggink en Lisa Wessels van GV Gramsbergen, in de halve finales als vijfde en laatste doorgestroomd naar deze finale wisten zij hier een schitterende oefening neer te zetten – artistiek iets lager, maar technisch een vol punt hoger dan op de halve finales. Daarmee mogen zij zich kampioen noemen deze wedstrijd. De zilveren medaille was voor WSBF Surhuisterveen, dankzij de oefening van Ilse Dijkstra en Linda Booi. Ook het brons was voor sommige toeschouwers onverwachts. Imre van Uitert en Lyanne ten Brinke van DOS Rijssen werden tiende op de districtsfinale, vijfde op de halve finale (maar tiende als je daarbij de zaterdag en zondag deelnemers combineerde) maar wisten zich elke keer te verbeteren en hier dan de oefening van hun leven neer te zetten en met het brons huiswaarts te keren.

Opmerkelijke beslissing levert dubbel zilver op

Bij de groepen ook een enorm spannende strijd want het niveau in deze wedstrijd was torenhoog. Dat Charlotte Breetveld, Claire Talboom en Yoni Pourier van GV Devona Wateringen het goud verdienden na hun prachtige oefening op “This is me” van ‘The Greatest Showman’ was voor de jury wel duidelijk. Zij haalden dan ook de hoogste technische score van de dag (16,600) en de totaalscore van 24,720 punten. De strijd om het zilver ging tussen drie groepen, waarvan twee in de totaalscore na een bloedstollende middag uiteindelijk precies gelijk bleken te scoren: 24,310 punten. De wedstrijdleiding maakte de opmerkelijke beslissing om in dit geval af te zien van het normaal gesproken in zulke gevallen geldende gelijke-standen-reglement, dat er voor gezorgd zou hebben dat het trio Marijke Postma, Marrit de Vries, Wencke Sijbranda van SFK Drachtstercompagnie het zilver zou winnen vanwege de hogere technische jurering (16,100 versus 16,000) en dat voor  het trio Gwenn Schlaghecke, Wiebke Kurt en Romi van den Broek van GV Voorwaarts Veldhoven normaliter een derde plaats betekend zou hebben, en gunde beide teams een zilveren positie op het erepodium. Update 12-06-2019: Onderaan het KNGU-reglement staat kennerlijk dat de tie-break-rule niet van toepassing is op de landelijke finale, alleen in het voortraject naar de internationale competitieregels van de FIG. De beslissing van de wedstrijdleiding in Oss zou dan geheel conform dit reglement zijn.

Noemenswaardig is daarbij dat het team van SFK Drachtstercompagnie weliswaar technisch wat hoger scoorde, maar dat de 7,950 artistiek van de damesgroep van GV Voorwaarts Veldhoven de hoogste artistieke waarde van de dag was (versus 7,800 van de damesgroep van SFK Drachtstercompagnie). Op zich was het voor de Brabantse formatie een groot geluk en mooie beloning voor hun inspanningen, waar ze uiteraard geheel content mee waren. De titelstrijd ging hierna weer door. Liefst drie mixed paren in de D-senioren, die in de halve finale op twee verschillende dagen in actie kwamen en het nu tegen elkaar moesten opnemen. Maar net als dat weekend scoorden Raymond Schonewille en Stevie Waalewijn van Exalto Sport Lunteren het hoogst en mogen dus de kampioenstitel in ontvangst nemen. Stefano Tienstra en Danique Wassenaar van GV Veenwouden volgen er echter vlak achter voor het zilver, terwijl het brons naar Eelco Peters en Joyce Punt van DOS Bennekom ging.

Favorietenrol waarmaken op landelijke finale

Bij de Junioren bleken de beide teams van CGV Urk net als in de halve finale het sterkst. Jelina Kramer en Antina Wezelman namen ook op deze belangrijke finale het goud in beslag, en Rosalie de Boering en Sanne Kramer volgden hen met het zilver. De nummer drie daarentegen was vrij onverwachts : Angelina Picciau en Finette Mussche van Volonté Acrogym Meppel stonden op de halve finale niet op het podium maar kregen nu trots het brons omgehangen. Bij de groepen wist het trio Anne Bente Bakker, Mare Hogenhuis en Marit Huizinga van Adonis Sportacrobatiek hun favorieten-rol waar te maken: het trio mocht het goud in ontvangst nemen. Het combiteam Lauri ten Brugge, Zoey Vliek en Elin Schuurman van SVH Hellendoorn en Fysion Nijverdal werd hier niet geheel onverwachts tweede na een mooie oefening. Tot slot mocht het trio Nina Hol, Sophia Schepens en Nina van den Bungelaar van V&K Uden hier de bronzen trede van het erepodium beklimmen.

Bij de D-jeugd waren het Aiden Peens en Daqeautha Wiegersma van GYM Academy die met een strakke oefening met overmacht kampioen werden. Noortje Bartelen en Lara Wehrens van Breda Gym keerden net als in de halve finales trots met het zilver huiswaarts, terwijl het brons naar Sanne Jelies en Tess Weerstand van CGV Urk ging, die zich op deze wedstrijd vooral technisch sterker neerzette dan in de halve finales. In de categorie groepen opnieuw een gouden medaille voor WSBF Surhuisterveen, die mede daardoor de meest succesvolle vereniging van de dag was. Dieuwke Boomsma, Fleur Vegter en Gemma van der Werff verdienden de kampioenstitel hier, al volgden Megann Woldberg, Jessy Filippo en Indy van Maanen van Sportacrobatiek Zwolle op slechts 0,03 achter hen. Zo dicht bij elkaar liggen de scores in deze finalewedstrijden. Geen wonder dat ook het publiek luidkeels meeleefde met alle teams – de af en toe zenuwslopende spanning liep deze dag behoorlijk op. Het waren Zoë Venema, Chaja Vos en Jutta Haverkort van GVAV Rapiditas Groningen die hier het brons in ontvangst mochten nemen.

Verwachte en onverwachte kampioenen in Oss

Het was, zoals dat hoort bij een landelijke sportfinale, een dag met vreugde en verdriet. De bondsfinale bracht zowel verwachte als onverwachte kampioenen voort. Voor veel teams was dit het hoogtepunt van hun seizoen, en tevens de laatste wedstrijd. De gymnasten zullen zich richten op volgend jaar, met misschien een ander team, of misschien dezelfde partners maar een ander niveau of nieuw uit te proberen elementen. Want zoals dat ook past bij sporters, worden in de acrobatische gymnastiek, ook op D/E-niveau, na elk behaald doel de ogen weer op de toekomst gericht, op wat er nog te leren valt voor komend jaar, om ook dan de kans te vergroten om hopelijk opnieuw in de landelijke finale te staan.

Meer informatie inclusief de complete uitslagen is te vinden op de website van de KNGU.

Artikel en verslag onder persaccreditatie © GymPOWER i.s.m. AcroGymPOWER | Credits tekst en fotografie © Martine Hooijenga-Le Duc

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*