Biles: “Belangrijkste is kracht van je team”

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Therry da Silva

STUTTGART – Ondanks alle kritische uitlatingen en de storm in de media en in Japan over het WK in de Hans Martin Schleyer Halle in Stuttgart en de turnsport, genoten de sportliefhebbers met volle teugen van het mondiale titeltoernooi, ter plekke of thuis via tv-beelden van bijvoorbeeld de BBC, Sporza, de Duitse tv of de NOS (Live stream). Voor de kleine maar enthousiaste schare Oranje-supporters in Stuttgart en het legioen  thuis was de eerste teamfinale, die van de dames, het meest van betekenis. Team U.S.A. met Simone Biles in de gelederen wist haar favorietenrol feilloos te vervullen, maar zelfs het Amerikaanse fenomeen noemde de kracht van het team het geheim van het succes. Biles: “Het belangrijkste is de kracht van je team, die we ook met elkaar hebben. Dat bracht ons de gouden medaille vanavond!” 

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Therry da Silva

Hun sterren konden nog een keer stralen als één van de beste acht teams van de wereld met mooie oefeningen. In de afgeladen arena werden alle turnsters en teams enthousiast aangemoedigd door de supporters en sportliefhebbers en waren er weer prachtige oefeningen te bewonderen. Bovenal van de Italiaanse, Russische en Amerikaanse teams die uiteindelijk met het eremetaal gingen strijken, excelleerden in techniek, artisticiteit en netheid of alle drie tegelijk.

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Therry da Silva

Maar ook de andere deelneemsters zorgden voor spraakmakende momenten en zenuwslopende spanning in de wedstrijd, die niet alleen de die-hard turnfanaten in vervoering bracht. De Oranje-turnsters, dit keer gestoken in het koninklijk blauwe GK-pakje ‘DG Blue Elegance’ met oranje sjerp, startten net als in de kwalificatieronde van het WK wederom op het moeilijkste toestel uit het damesturnen, balk.

Team USA op voorhand gedoodverfde favoriet

De jongste Oranjeturnster, Naomi Visser (18) die op het WK in Stuttgart turnde alsof ze al jaren voor Nederland meestrijdt op het hoogste internationale niveau, liet met een goede oefening voor 13,166 punten op balk (tegenover de 12,466 punten in de kwalificatieronde) zien zich te kunnen verbeteren in dit stressvolle titeltoernooi – haar tweede WK -, waar ze als enige Nederlandse achtereenvolgend drie keer de meerkamp zou turnen. In de eerste toestelronde viel verder – turn-technisch – de topsprong van Qi Qi uit China (voor 14,600 punten) op en de brugoefeningen van de Française Melanie de Jesus dos Santos (14,366) en Daria Spiridonova (14,766). Ook haar Russische landgenotes turnden ijzersterk op dit toestel met drie keer een 14+score (Anastasiia Agafonova 14,566; Angelina Melnikova 14,333).

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Therry da Silva

Ze toonden aan dat Rusland serieus aan de weg blijft timmeren om net als bij de heren ook weer de beste grootmacht te kunnen worden in damesturnland. Niemand hoefde in deze teamfinale te vrezen voor de koningin op dit toestel, Nina Derwael, want België kwam 0,693 punt tekort voor deze finale, net iets minder schrijnend dan het knarsetandende thuisland Duitsland (0,034 punt tekort). Team U.S.A., de ongenaakbare titelverdediger en bij voorhand gedoodverfde titelfavoriet, zette op sprong topscores neer met Simone Biles (15,400), Jade Carey (15,166) en Grace Mc Callum (14,600) om gelijk sterk aan de leiding te gaan.

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Therry da Silva

Na de tweede rotatie van de finale, waarin door het wedstrijdformat 5-3-3 iedere score telde, steeg Nederland één plek in het tussenklassement met goede vloeroefeningen van Tisha Volleman (13,566) en Eythora Thorsdottir die hier na een minder optreden op balk in de eerste rotatie (11,400) sterk terugkwam en door een toegekend protest haar score ge-upgraded zag tot 13,633 punten. Lieke Wevers kreeg het ook moeilijk op vloer, maar noteerde toch nog 12,966 punten. Op brug waren de Chinese turnsters Xijing Tang en Yile Chen goed bezig met hun scores van 14,566 en 13,733 punten maar (met 11,900 punten voor een onfortuinlijke oefening van Tingting Liu) was het team niet opgewassen tegen het turngeweld van Team USA.

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Therry da Silva

Ondanks een magere 12,966 puntenscore van Mc Callum kon met de machtige oefeningen van Biles (14,600) en Sunisa Lee (14,733) de eerste positie in het tussenklassement gehandhaafd worden. Het is duidelijk dat als de ongenaakbare Biles geen ‘turn-zus’ heeft en Stuttgart echt de allerlaatste WK in haar laatste Olympiche cyclus voor haar mocht zijn, niemand illusies hoeft te koesteren dat het dan een gemakkelijke klus wordt om het Amerikaanse damesturnteam te verslaan.  Opvallend was dat het sterk verjongde Italië op haar beurt aantoonde dat een team zonder routiniers, met louter talentvolle eerstejaars senioren geboren in 2003, wel degelijk wat te zoeken heeft en het verschil kan maken op een WK van deze grootte en met dit belang.

Medaille met louter eerstejaars senioren kan

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Therry da Silva

In de tweede rotatie hitten ze mooi drie sprongen in de 14+punten (twee keer 14,533 punten voor zussen Alice en Asia d’Amato en liefst 14,666 punten voor Giorgia Villa), waarnaast ook de Britse Elissa Downie en Alice Kinsella hun kunnen lieten zien voor topscores van 14,566, 14,266 punten, en met 13,800 punten voor Taeja James. Hierna stond Italië op een mooie tweede plaats in het tussenklassement. De Russinnen verspeelden in deze rotatie hun kleine kans op de wereldtitel met twee vallen op balk, wat hun teamscore afwaardeerde met hun enige twee 12+puntenscores in deze finale (Agafonova 12,166 en Liliia Akhaimova 12,533). Heldin Melnikova hield het vaderland in de race voor het erepodium met 13,766 punten.

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Therry da Silva

Bij de derde rotatie waar Nederland haar beste toestel van de wedstrijd had (sprong), – met Visser netjes tot stand voor 14,066 punten, Volleman degelijk en solide voor 14,200 punten en Thorsdottir in overtreffende trap tot stand voor 14,466 punten -, lukte het ontketende Italië het op brug de focus te houden met drie prima scores (opnieuw Villa de beste met 14,266; 14,133 voor Alice D’Amato en 13,900 voor Elisa Ioro) en daarmee die geweldige tweede positie in het tussenklassement goed vast te houden. Een verrassende maar veelbelovende twist in de spannende finale met nog één toestel te gaan, al moest het Italiaanse team met de sterk coachende Enrico Casella wel beseffen, dat niks zekers was tot de laatste snik van de WK-finale.

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Casper Beijn

Op brug turnde de Britse Rebecca Downie op haar beurt met een 14,900 punten één van de mooiste oefeningen van de dag, niet voor niets is dit toestel al jaren haar grootste specialiteit. Met de 14,033 punten van zus Elissa en 13,166 punten van Georgia-Mae Fenton was het echter niet genoeg om de achterstand goed te maken en Groot-Brittannië omhoog te stuwen in het eindklassement (zesde met 161,495 punten). Het Britse team met een mix tussen jong en geroutineerd heeft nog wat huiswerk te doen richting Tokyo 2020 om daar om het eremetaal te kunnen strijden. Team USA kon op haar beurt op balk een mindere oefening van Lee (12,533) opvangen met de scores van Kara Eaker (14,000)  en Biles (14,433). In deze rotatie schitterde De Jesus dos Santos op vloer met een elegante oefening voor 14,166 punten.

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Casper Beijn

Een mooie verbetering van haar prestatie in de kwalificatieronde (13,966), maar totaal noteerde het Franse team uiteindelijk ruim drie punten minder in de teamfinale (163,628 versus 166,713 punten), waardoor ze de net geen derde positie in het tussenklassement in moesten ruilen voor definitief de vijfde (163,628).

In gedachte een mooi uitgangspunt voor hun meerjarenproject richting de Spelen van Parijs 2024. Nederland dat na drie toestelrondes zevende stond met 120,529 punten leek de juiste aansluiting te hebben met een miniem verschil met Canada en maar één punt achterstand op Groot-Brittannië en Rusland. Zo liep het echter niet. Op het laatste toestel voor Nederland, brug, had Visser nog een mooie oefening voor 14,066 punten in petto, maar was er tegenslag voor de gezusters Wevers die daardoor met een jury-beoordeling van twee keer in de 12+punten (12,566 voor Sanne en 12,466 voor Lieke) te weinig aan de teamscore konden toevoegen voor een topklassering.

Beste rotatie voor Team Nederland op sprong

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Casper Beijn

Het wonder van Stuttgart kwam in deze WK-finale aan Italië toe met een sprong van de achtste plaats in de kwalificaties naar de derde plaats in het eindklassement, goed voor het brons. Alles kan gebeuren in een WK-finale turnen. Waar balk voor ‘la squadra azzurra’ in de kwalificatieronde nog een schier rampzalig toestel was, bracht het de uitzinnige ploeg in de teamfinale de beloning voor hard werken en geduldig doorzetten. Toen Villa, de ‘upcoming star’ van het Italiaanse team, als eerste haar oefening op balk begon, durfden de Italiaanse turnsters niet te kijken naar hun teamgenote. Toen ze praktisch zonder fouten de afsprong tot stand maakte voor 13,600 punten, ontplofte alles wat Italiaans was in de Duitse arena. Asia d’Amato zette vervolgens met hetzelfde koelbloedige lef een redelijke oefening neer voor 13,266 punten.

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Casper Beijn

Alleen Iorio, met een val bij haar opsprong, was schier ontroostbaar omdat die val Italië het zilver kostte. Toch overheerste bij heel Team Italia de vreugde, dat het team uitgerekend bij dit toestel de medaillepositie wist veilig stellen. Daarop had vooraf niemand hardop durven dromen. Team USA won zoals verwacht overtuigend met liefst 172,330 punten en bijna zes punten voorsprong.

Op vloer stelden Biles – met haar beste vloeroefening van dit WK: 15,333 punten -, Carey (14,333) en Lee (14,233) de zege veilig. Rusland wist via sprong met drie keer in de 14+scores te stijgen en Italië te verdringen van de zilveren positie in het eindklassement (166,529). De turnsters van China worstelden zich op hun laatste toestel, vloer, naar de eindstreep en kwamen nipt een half puntje (0,566) tekort om het erepodium te kunnen bestormen. Er zal ook door deze turngrootmacht nog verder progressie geboekt moeten worden om op de Spelen in de gewenste medailleposities te kunnen bezetten.

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Therry da Silva

Het wedstrijdformat 5-3-3 trok een zware wissel op de landenteamfinale ten opzichte van de kwalificatieronde. Slecht vijf teams zetten één sterk turnende meerkamper (Canada twee), waarbij de andere dames in het team op één, twee of drie toestellen turnden naarmate hun kunnen en specialiteit in het kader van de strategie. Dat deden ook Frankrijk met De Jesus dos Santos en Canada met Elsabeth Black en Brooklyn Moors.

Alle zes meerkampsters, – Biles, Melnikova, Villa, De Jesus dos Santos, Black en Moors – zouden twee dagen erna nog een derde keer dit WK een volledige meerkamp turnen, een extra pittige klus voor deze dames. Canada kon de veelbelovende vijfde positie uit de kwalificatieronde (met 162,922 punten) niet vasthouden in de WK-teamfinale en werd zevende met 160,563 punten. Victoria-Kayen Woo turnde nu één toestel en Shallon Olsen zette de hoogste dagscore voor het Canadese team (14,700) op sprong, welk toestel ook het beste voor het land was dit keer.

Team Nederland eindigde achter al deze teams uiteindelijk op de achtste plaats, met een totaal van 159,427 punten, ruim drie punten minder dan in de kwalificatieronde (162,663 punten) waarin nog de zesde positie bereikt was. Bondscoach Vincent Wevers die in Stuttgart de honneurs waarnam voor Gerben Wiersma, toonde zich na de WK-teamfinale in de mixed zone tevreden met wat er wel goed ging voor Team Nederland: “We begonnen niet heel sterk op balk met Eythora dit keer, maar hoe die zich daarna terug knokte in de wedstrijd, op vloer en sprong, dat was geweldig! Tisha zette ook een dijk van een vloeroefening neer en ook Naomi deed het heel goed. Dus we hebben veel goede dingen gezien, maar ook te veel fouten voor een hogere klassering in een teamfinale.”

Wedstrijdformat legt zware wissel op finale

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Casper Beijn

Geen enkele Nederlandse turnde de meerkamp in deze WK-finale. Visser die zich als enige gekwalificeerd had voor de individuele meerkampfinale, beperkte zich achteraf tot het benadrukken van het grootste pluspunt voor haar: “Superblij dat ik brug ten opzichte van zaterdag heb kunnen verbeteren en dat het er nu wel uitkwam.”

Volleman: “Mijn sprong was nog niet optimaal, maar het was zeker lekker en goed dat we er met het team daar drie hitten. Mijn vloer was iets minder qua series maar gymnastisch nu beter.” Thorsdottir was ook vooral blij met haar vloeroefening: “Ik heb mijn showaspect nog wat versterkt, eigenlijk viel alles nu een beetje beter op z’n plek. Toen ik klaar ging zitten, voelde ik de muziek al, maar ook gymnastisch ging het lekker. Dan is zo’n oefening een mooie combinatie tussen emotie en techniek.” 

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Casper Beijn

Lieke Wevers wist haar mooie brugoefening van de kwalificatieronde niet op hetzelfde niveau te herhalen en haar score op vloer bleef ook wat achter. Ze verbeet haar teleurstelling in de mixed-zone: “Met de val is het goed afgelopen, maar ik baal er wel van want ik wilde dit WK goed afsluiten. Al met al werden er hier meer fouten gemaakt in de teamfinale. De druk is hoog, omdat je drie van de drie moet hitten. Maar gelukkig ook weer niet zo loodzwaar als in de eerste wedstrijd. Dat was heel heftig en het is mooi dat we het juist daar onder die hoogspanning wel hebben weten te doen.” Zus Sanne relativeerde: “We hebben allemaal pech gehad in deze finale en iedereen had z’n toestel waar ie hard voor moest werken en het erna moest oppakken, dat geldt ook voor mijn brug, maar het is ook een super-moeilijk wedstrijdformat.”

Persfoto © GymPOWER | Fotograaf © Casper Beijn

Verrassend, na alle drukte in de mixed zone aan interviews en foto-shoots, was Biles nog even bereid aan GymPOWER uit te leggen wat het geheim van het succes was dat Team U.S.A. haar titel weer kon verdedigen. Eerlijk, beleefd en bescheiden wuifde ze de eer voor de zoveelste mondiale overwinning op rij van het Amerikaanse damesteam toe aan wie het toekwam: Team U.S.A. Akhaimova van Rusland begreep dat ook zo: “We hebben het geprobeerd en alles gegeven, maar Team USA is een team dat je niet zomaar verslaat.”

De Italiaanse Villa was in de mixed zone in de zevende hemel met de bronzen teammedaille en haar balkoefening maar ook uitzinnig over haar beste sprong ooit tot nu toe. Ze vergat ook niet dat de prestatie het resultaat was van de gezamenlijke inspanningen van het team: “Niettegenstaande onze kwalificatie lukte het ons dit nu goed te doen. Het kwam er allemaal uit, ik heb er gewoon geen woorden voor!” Bondscoach Casella van Italië was een gelukkig man: “Ik heb veel respect voor hoe het team na een lange trainingsochtend toch zo scherp kon blijven. We hadden een droom en we bleven erin geloven.” De Franse turnsters keken alweer vooruit richting Tokyo 2020: “Het bleek hier te lastig om in de top drie te eindigen, wat we graag hadden gedaan. We gaan ons nu herpakken op wat nog komen gaat.”

Oud-bondscoach Oranje doet van zich spreken

Een dag later, op woensdag 9 oktober 2019, volgde de landenteamfinale van de heren. Rusland, China, Japan, Oekraïne, Groot-Brittannië, Zwitserland, Team U.S.A. en verrassend Chinees Taipei hadden zich hiervoor, in die volgorde weten, te plaatsen. Nederland niet en de kater was nog steeds groot op deze dag. De eerste drie teams wisten zich te handhaven in die positie en meldden zich achteraf dan ook voor het erepodium. De beste meerkampers van Oekraïne Petro Pakhniuk en wereldtopper Oleg Verniaiev hadden zich gekwalificeerd voor de individuele meerkampfinale en turnden daarom in de teamfinale respectievelijk twee/één toestel(len). Ze zetten duidelijk alles op alles om een inviduele medaille en daarmee een individueel Olympisch ticket te behalen. Twee andere landgenoten namen in de WK-teamfinale als meerkamper de honneurs waar, maar dat maakte een wereld van verschil.

Waar het Oekraïens team in de kwalificatieronde nog op een florissante vierde positie eindigde met 253,528 punten, eindigde het in de teamfinale na een vrije val met bijna zeven punten minder (246,593) op de achtste plaats. Team U.S.A. werd nu vierde, Groot-Brittannië vijfde, Chinees Taipei zesde en Zwitserland zevende. Het verrassend sterke team van Chinees Taipei, onder begeleiding van de Japanner Sadao Hamada (73), deed het hier naar mogelijkheden en omstandigheden uitstekend en was bijzonder tevreden omdat het team ook een ticket voor de Spelen van Tokyo volgend jaar uit Stuttgart terug naar huis kon nemen. Aan Nederland ging die landenteamfinale dit keer voorbij. Het Oranjeteam had zich niet weten te plaatsen voor Tokyo en de vraag die iedereen in de vaderlandse herenturnsportwereld bezig houdt is meer: hoe nu verder…

Meer informatie over de WK turnen 2019 in Stuttgart, inclusief beelden en complete uitslagen, is te vinden op de (social) media en website van de organisatie van het toernooi.

Artikel en verslag onder persaccreditatie van © GymPOWER | Credits tekst, interviews beelden © Casper Beijn | Fotografie © Therry da Silva | Ingesloten beeld post FB © Tonny van Eenbergen

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.