Petitie aan FIG over acrogym gaat viraal

Foto petitie © Lourenço França op Change.org

MAIA – Een open brief c.q. petitie aan de FIG over acrogym gaat momenteel viraal wereldwijd, waaronder ook in Nederland omdat deze een pleidooi houdt dat voor alle artistieke sporten opgaat (op het internationale toestelturnen na). Lourenço França, acrotrainer/coach, FIG-instructeur en technisch directeur van Acro Clube da Maia uit Portugal doet een dringende oproep aan de internationale gymnastiekfederatie – en in feite aan elke continentale en nationale gymnastiekunie en sportkoepel – om de belofte van twintig jaar terug na te komen om de acrosport Olympisch te maken en tevens te investeren in promotie en publiciteit via tv-zendtijd, zodat er fondsen gegenereerd kunnen worden om de acrosport bekender te maken en verder te brengen. “Onze leiders moeten acrogym promoten via de juiste kanalen, zodat de sport miljoenen mensen kan bereiken.”

De Portugese noodkreet spreekt aan omdat het een vicieuze cirkel in beeld brengt die de acrogym in een ijzeren spagaat houdt, zoals mensen in vele andere artistieke sporten ook ervaren. Als de eis is dat acrogym eerst in veel meer landen bekender moet zijn als een topsport om de Olympische status te kunnen krijgen, maar de FIG, de continentale federaties (UEG, AGU, PAGU) en de nationale bonden het geen topsport beschouwen en niet zodanig presenteren, dan kan de sport nooit aan die eis voldoen. Zonder Olympische (topsport)status (en de bijbehorende financiële steun) zal een sport, die niet als een commerciële sport is opgezet, nooit de wereldwijde bekendheid kunnen verkrijgen die hoort bij een Olympische topsport en veel meer mensen inspireren om die sport te gaan beoefenen. Dat imago kan de sport alleen uitdragen als de (inter)nationale federatie en bonden haar die status toekennen en de sport ook als zodanig (op tv) promoten.

Gerespecteerde autoriteit internationale acro-gemeenschap

França is een gerespecteerde autoriteit binnen de internationale acrogym-gemeenschap. GymPOWER sprak met hem ooit tijdens het internationale IAG-toernooi in Den Bosch en vorig jaar naar aanleiding van het opzetten van de Acro Champions League. Hij is ook de grote man achter de organisatie van de prestigieuze internationale competitie Maia International Acro Cup in Portugal volgens een innoverend wedstrijdformat, dat de acrosport een groot impuls heeft gegeven. Daarbij heeft hij veel ervaring opgedaan met promotie en publiciteit van de sport en het toernooi zowel in de (social) media als op nationale tv. Na jaren investeren is acrogym in zijn sportgekke land nu de wedstrijdsport met de meeste ingeschreven beoefenaars. Overigens geeft França als deskundige instructeur regelmatig clinics bij FIG Academies voor trainers/coaches en juryleden en nam hij deel aan vele internationale ontmoetingen en rondetafelgesprekken van de FIG en de Europese gymnastiekunie UEG over de toekomst van de (gym)sport. Hij weet dus waar hij over praat.

De Portugees vindt dat de internationale acrogym-gemeenschap aan het lijntje wordt gehouden door de FIG en bestrijdt in zijn petitie nadrukkelijk haar stelling dat er meer landen moeten bijkomen waar sportacrobatiek op hoog niveau wordt beoefend voordat de sport de Olympische status kan krijgen. França draait de rollen om. “De eis van de FIG is gewoon een manier om de acro-gemeenschap de bewijslast te geven, maar die ligt niet daar. De gemeenschap zorgt ervoor dat de acrosport er staat en goed beoefend wordt. De FIG, – en met haar de UEG, de AGU en de PAGU -, moet de stoute schoenen aantrekken en de verantwoording op zich nemen om de sport bekender te maken. Zij zijn de leiders, de planners, de denkers. Wij zijn gewoon de doeners! Waar is de FIG bang voor met het investeren in promotie en publiciteit, dat de acrosport te veel zal groeien en te groot zal worden?!” De FIG, één van de rijkste en machtigste sportfederaties ter wereld, investeert zelf niet in de promotie van de acrosport en dat vindt França het probleem. Hij roept de FIG op om wereldwijd uitzendtijd op tv in te kopen om de sport bekender te maken onder het grote publiek, buiten de (acro)gymsportwereld om. Als de FIG het mogelijk maakt om de acrosport via de nationale televisie in alle landen te promoten, dan kan de sport miljoenen mensen bereiken.

Als FIG zou zorgen dat acrogym overal op televisie te zien is

França onderbouwt zijn stelling met voorbeelden uit de praktijk. “Iedereen kent Cirque du Soleil en de tv-talentenjachtprogramma’s waarin wereldwijd acrogymgroepen hoge ogen gooien, zoals Zurcaroh uit Oostenrijk in Got Talent in Frankrijk en de V.S. We hebben de meest spectaculaire, entertainende, visuele, riskante, sensationele, emotionele en passievolle sport: acro heeft het allemaal! Als mensen buiten onze sportwereld acrobatiek zien, zijn ze zonder uitzondering diep onder de indruk ervan. Als de FIG ervoor zou zorgen dat acrogym overal op televisie te zien is, zouden wereldwijd meer mensen acrowedstrijden in het echt willen zien en meer jongeren de sportacrobatiek gaan beoefenen”, is de stellige overtuiging van França op basis van zijn ervaringen op de praktijkvloer. Het principe heeft volgens hem in ieder geval voor de MIAC en de acrosport in Portugal gewerkt, maar ook voor het schaatsen dat door jaarlijkse eindejaarsuitzendingen op tv onwijs populair is geworden in zijn land, terwijl er ‘s winters nooit natuurijs ligt en niemand die sport beoefent. De Koninklijke gymnastiekfederatie van Spanje op haar beurt heeft jaren terug, in het kabelloze tijdperk toen het nog enigszins betaalbaar was, twee à drie keer per jaar landelijke ‘prime time’-zendtijd op de nationale tv ingekocht op de zaterdagavond voor uitzendingen over het turnen en de ritmische gymnastiek. Tegenwoordig telt het inmiddels volledig gymgekke land vele Olympische turnkampioenen en is RG een ‘rock-fenomeen’: duizenden meisjes beoefenen de sport en tickets voor wedstrijden en gala’s zijn altijd binnen een paar uur uitverkocht.

Op de website van de FIG wordt de geschiedenis van de acrobatische gymnastiek c.q. sportacrobatiek als wedstrijdsport samengevat als begonnen in 1939 met het nationale kampioenschap in de voormalige Sovjet-Unie en na de onderbreking van de tweede wereldoorlog vervolgd met de eerste internationale competitie in Warschau, Polen, met deelname van teams uit zeven landen: Polen, Bulgarije, het voormalige Oost-Duitsland (DDR) en de Sovjet-Unie. In 1973 werd in Moskou de internationale federatie voor sportacrobatiek (IFSA) opgericht, waar toen twaalf niet bij naam genoemde landen bij aangesloten waren, met als doel: de promotie en ontwikkeling van de sportacrobatiek over de hele wereld.  In 1974 werden de eerste Wereldkampioenschappen gehouden met teams uit Polen en de Sovjet-Unie maar ook uit het voormalige West-Duitsland (BRD), Groot-Brittannië, Hongarije en de Verenigde Staten. In 1998 fuseerde de IFSA met de FIG en maakte de sport de overstap naar de gymnastiekfederatie, met als doel om alle gymnastieksporten te verenigen en ze uiteindelijk te laten uitgroeien tot één Olympische sport. Die belofte wil de acro-community twintig jaar later de FIG graag gestand zien doen.

Na twintig jaar belofte nakomen om acrosport Olympisch te maken

Opvallend is dat de FIG de samenvatting over acrogym op haar website besluit door op te merken dat in 1999 de zestiende wereldkampioenschappen (voor het eerst) onder de vlag van de FIG werden georganiseerd in Gent, België, en dat de sport sinds 2007 door de FIG ‘acrobatische gymnastiek’ wordt genoemd in plaats van sportacrobatiek. China en Rusland worden genoemd als grootmachten en Groot-Brittannië en België voor hun opmerkelijke groei in de sport. Meer is blijkbaar niet relevant voor de FIG. Die laatste opmerkingen zijn inmiddels al lang achterhaald door de actualiteit. Het aantal landen dat de internationale top in de acrogym bevolkt, is aardig gestegen. Het aantal aangesloten landen/continenten en deelnemers bij de meest recente WK acrobatische gymnastiek is noemenswaardig gegroeid. Op de WK en WAGC van 2018 in Antwerpen, België, namen er ruim duizend gymnasten uit ruim dertig landen deel. Er worden naast de Europese kampioenschappen al jaren ook drukbezette Aziatische en Pan-Amerikaanse kampioenschappen georganiseerd en ook op het Afrikaanse continent staan er steeds meer landen op die het talent voor sportacrobatiek tonen en structureren, bijvoorbeeld Mozambique, Algerije, Ghana en Zuid-Afrika. De sport stond ook met succes op het programma van de Europese Spelen, de Jeugd Olympische Spelen en de Wereldspelen.

De bal voor het werven van meer landen ligt daarom bij de FIG en niet bij de acro-gemeenschap, vindt França. Die heeft al gedaan wat ze kon doen, om te groeien in kwantiteit en kwaliteit. De FIG zou die potentie van de acrogym moeten onderkennen door haar belofte over de Olympische status na te komen en sport te promoten, dan volgt de bekendheid in meer landen van zelf. De ontwikkelingen in de acrogym gaan wereldwijd snel en de steun vanuit de FIG zou volgens França erg helpen, met name om fondsen via de nationale Olympische commissies toegekend te krijgen. Onbekendheid maakt de sport onbemind bij die organisaties. Zeker als de verantwoordelijke internationale sportkoepel er zelf niet achterstaat en niet erin investeert. Daarbij noem França het trampolinespringen dat twintig jaar terug wel Olympisch werd. Aan het WK acrogym van 2014 in Levallois-Perret bij Parijs, Frankrijk, namen teams uit ruim éénentwintig landen deel, volgens França hetzelfde aantal op het WK trampolinespringen in 1999 waarna de Olympische status aan de sport is toegekend. “Het gaat dus niet om wat de regels voorschrijven, het gaat gewoon om de politieke wil. De FIG moet het willen. In de acrogymgemeenschap zijn we er ziek en moe van, dat de FIG ons de schuld geeft dat de sport wereldwijd niet bekend genoeg is. Wij die elke dag weer strijden voor de sport, die het nooit op hebben gegeven en bleven geloven in de belofte van de FIG twintig jaar terug dat ze de sport Olympisch zou maken. We zijn toen mooi voor de gek gehouden!” 

Overal ter wereld geve mensen hun geld uit om acro te zien winnen

In september 2016, toen bekend werd dat het IOC acrogym op het programma van de Jeugd Olympische Spelen van 2018 in Buenos Aires had toegelaten, gaf de FIG aan dat alleen damesgroepen (damestrio’s) zouden kunnen deelnemen. Toen de verschillende landen deze teams al geformeerd hadden om het voorbereidingstraject in te gaan, veranderde de FIG een maand later de categorie en eiste toen dat er op de Jeugdspelen in Argentinië alleen mixed paren zouden deelnemen, uit twaalf landen en alle continenten, met leeftijdseisen die niet overeenkwamen met de gangbare regels die al jaren in de sport gehanteerd worden. “De wereldwijde acro-gemeenschap heeft er toen heel hard aan gewerkt. De gewenste teams zijn samengesteld en klaargestoomd voor WK-kwalificatie in eigen land en deelname aan de WK van 2018 in Antwerpen waar de tickets voor de Jeugd Olympische Spelen verdiend konden worden. Een lastige klus die in achttien maanden geklaard moest worden, een ongelooflijke hoeveelheid werk in een korte periode. De internationale acro-gemeenschap klaarde die klus. Het lukte ons om aan de door de FIG gestelde eisen te voldoen. We toonden aan de FIG en het IOC dat we het konden, zelfs met veranderde spelregels en een strakke deadline. De internationale acrogymgemeenschap kan iedereen bereiken op deze wereld, in wat wij kunnen doen. Stop dus met praten en ga over tot handelen! Acrogym is niet Olympisch, niet omdat er te weinig landen bij betrokken worden. Het is juist omgekeerd. Er zijn nog landen die niet geïnteresseerd zijn in acrogym, omdat acro niet Olympisch is en ze er nooit van gehoord hebben.”

Mensen vinden acro geweldig, weet França. “Overal ter wereld  geven mensen hun geld uit aan dure telefoonlijnen van tv-shows om acrogymgroepen te laten winnen en kopen dure tickets om onze top-performers en gymnasten in acrobatische shows over de hele wereld te zien optreden. Maar ze hebben vaak nog nooit een wedstrijd gezien. Stel je voor hoe geweldig ze het zouden vinden om onze verbazingwekkende acrobatiek op de wedstrijdvloer te zien?! De acrogymnasten zouden idolen worden, de sport zou zich ontwikkelen, het aantal senior acroteams dat voor de Olympische Spelen zou gaan, zou de sport verder doen groeien en het IOC zou een nieuwe, geweldige sport op het programma erbij hebben. Dat is toch een win-win-situatie voor iedereen?! Dit moet onmiddellijk gebeuren, niet alleen voor mixed paren maar voor alle categorieën van de acrogym. Als je bij het toestelturnen op de Spelen alleen voltige op het programma zet, heeft dat toch ook geen zin?! Het is tijd dat de FIG acro aan de wereld toont en dat is nu!”

De petitie van França is wereldwijd gedeeld en in een week tijd al 16.000+ keer ondertekend door acroliefhebbers uit 90 landen ‘and counting’… Wie de acrosport ook een warm hart toedraagt en de petitie van Lourenço França via Change.org wil ondertekenen, kan dat doen via de link in de post erover op zijn Facebookpagina (zie de ingesloten post bovenaan dit artikel). [Let op: De organisatie Change.org is volgens Activistsfacts.com geen non profit organisatie meer en zou ingezamelde privé gegevens gebruiken voor commerciële doeleinden.]

Artikel © GymPOWER i.s.m. AcroGymPOWER | Credits: tekst © Martine Hooijenga-Le Duc met een bijdrage van Therry da Silva | Beeld petitie © Lourenço França op Change.org

1 Reactie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.