WK blijft doel voor Team Cheerleading NL

WK blijft doel voor Team Cheerleading NL

BOXMEER – Half mei maakte de International Cheer Union (ICU) bekend dat de Wereldkampioenschappen cheerleading in Orlando, Florida, U.S.A., die uitgesteld waren van eind april naar eind september 2020 alsnog definitief afgelast werden. Alleen de voor de WK 2020 gekwalificeerde junior teams kunnen alsnog, in dezelfde leeftijdsgroep, deelnemen aan de WK 2021. De sport die op de Olympische Spelen van Tokio (ook uitgesteld tot 2021) voor het eerst op het programma zal staan, met de demostatus, slaat hiermee een jaar over op het belangrijkste moment in haar historie. De COVID19-virus-pandemie was voor de cheersport onverbiddelijk. Midden in de Corona-crisis werd GymPOWER uitgenodigd door Oranje-coach Rob Tonnaer voor een bijzondere ZOOM-sessie met enkele leden van Team Nederland die verspreid over Europa de quarantaine dapper uitzaten. Hoe moeilijk ook en hoe lang ze er ook op zullen moeten wachten, vlammen op de WK-vloer blijft het doel.

Cheerleading is een jonge sport in Nederland. Er wordt met veel enthousiasme en inzet aan het opbouwen van een goede en brede basis. Ook hier heb je ervaring, expertise en geduld nodig om bij de wereldtop te komen en dat kost tijd, energie en geld. Stichting Team Nederland Cheerleading timmert daarom al een paar jaar hard aan de weg om dit sport-technisch en financieel – met fondsenwerving – te kunnen faciliteren. Voor het WK 2020 in Orlando werd weer een senior Coed Cheerleading Team geselecteerd tijdens de try-outs gehouden op 7 en 8 september 2019. Oranjecoach Rob Tonnaer: “Team NL bestaat uit achtentwintig leden, inclusief invallers en we hebben als hoofdcoaches Dayn James Rouse en ikzelf, alsmede Rianne Rouse als teammanager en Christine Versluijs als assistent-caoch. Dan zijn er nog veel andere mensen die helpen en supporten en ons op de WK-reis vergezellen.”

In de de zes daarop volgende maanden is er in grote en kleine groepen intensief en hard gewerkt om dit de beste WK-deelname ooit voor Nederland te maken. Op 29 februari 2020 deden enkele leden nog mee met het team van University of Maastricht Cheerleading aan een open Varsity-kampioenschap in Düsseldorf, Duitsland. Het weekend daarop, 7 en 8 maart 2020, was de volgende gezamenlijke Team-NL-training waarbij alle leden van het Nederlandse team ook de nieuwe pakjes paste. De sfeer zat er goed in en dit seizoen leek niet meer stuk te kunnen… Team Nederland Cheerleading was er klaar voor en keek er naar uit om half april af te reizen naar Orlando, Florida, U.S.A. Maar toen sloeg de Corona-lockdown keihard toe.

Ook in de cheersport sloeg Corona keihard toe

De grenzen gingen dicht, de vluchten werden gecanceld, het WK en alle andere internationale wedstrijden en toernooien werden uitgesteld tot nader order. Ook de trainingen binnen konden weken lang niet meer doorgaan. Cheerleading is namelijk een team-, contact- en binnensport ten voeten uit en de veiligheidsvoorschriften van de overheid en het RIVM waren daar strikt over. Iedere atleet moest thuis zelf voor de eigen fitheid zorgen. Het onderlinge contact werd beperkt tot online sessies en chats. Een grote beproeving voor de cheerleaders van Team Nederland en ieder ander die de cheersport beoefent.

Cheerleading is één van de takken van de gevarieerde cheersport die het moet hebben van nauwe samenwerking en grote teamgeest voor de groepschoreografieën met een goede mix van acrobatiek (piramidewerk en stunts), gymsport (tumbling, sprongen en salto’s) en cheerpower (krachtige yells en danspassen uit streetdance, hiphop, aerobics en jazzdance). De sport vereist van de beoefenaars ervan een grote mate van lenigheid, kracht, snelheid en conditie. Kenmerkend is dat de wedstrijden èn de trainingen altijd gelardeerd zijn met een positieve vibe die elke sporthal in lichterlaaie zet en de toeschouwers meetrekken in dat algeheel enthousiasme.

Oranje-coach Rob Tonnaer en aantal leden van Team Nederland Cheerleading maakten tijd in de Corona-crisis om tijdens een online ZOOM-sessie met GymPOWER hun beleving en belevenissen te delen en legden uit waarom zo snel mogelijk terugkeren naar het binnen in de hal trainen ook voor hun sport meer dan noodzakelijk is. Uit het gesprek met ieder op een andere locatie in Nederland of Europa, bleek wel hoeveel power er in deze sport schuilt en hoe krachtig de bundeling van krachten in Team Nederland is. Met het zwaartepunt in Brabant en Limburg, de in Nederland officieel zwaarst getroffen regio’s in de Corona-pandemie. Oranje-coach Rob Tonnaer: “Naar omstandigheden gaat het goed met iedereen. We houden elkaar scherp en gefocust en we doen wat we kunnen om fit te blijven, voor wanneer de nieuwe datum van de WK daar is.”

Benieuwd met wie we allemaal spreken!

Justine Bernadac: “Ik kom uit Frankrijk. Vijf jaar terug verhuisde ik naar Maastricht. Ik zat al bij University of Maastricht Cheerleading toen ik afgelopen jaar besloot me op te geven voor Team Nederland. Er waren veel UM-cheerleaders lid ervan, dus leek het me ook leuk om er deel van uit te maken.”

Sophia Cassels: “Ik kom uit Groot-Brittannië en woon nu drie jaar in Maastricht. Ik zat ook in het UM-team en dit is mijn tweede jaar bij Team Nederland. Vorig jaar ben ik naar het WK geweest, dat was zo’n fantastische ervaring dat ik dat graag nog een keer wilde meemaken.”

Maia Urra: “Ik kom uit Spanje en net als Sophia kwam ik drie jaar terug naar Maastricht om te studeren. Ook ik ging met Team Nederland meedoen omdat ik bij UM Cheerleading zat en hoorde van het opzetten van een nationaal team dat naar het WK ging. Daarom heb ik de try-out gedaan en het eerste jaar kwam ik er al in. Ik ben naar het WK geweest en ik wilde dit jaar weer gaan om het WK weer te ervaren.”

Louis van den Eijnden: “Ik kom uit Sint Maarten [een eiland in de Caribische deel waarvan een deel een land is binnen het Nederlands Koninkrijk -RedGP] en studeer nu zes jaar medicijnen in Maastricht. Dat is een hele lange weg. Ik zat ook in het vorige WK-team en vond dat een geweldige ervaring. Vandaar dat ik er nog een keer voor ging nu.”

Arielle Wolff: “Ik heb een Duitse moeder en een Nederlandse stiefvader. Ik heb een aantal jaren in Duitsland doorgebracht, maar ook in andere landen. Vier jaar geleden kwam ik naar Nederland. Vorig jaar deed ik niet mee met de try-out voor Team NL, want ik was op een uitwisseling en zou niet het hele seizoen hier zijn. Dit jaar deed ik het wel en werd geselecteerd voor het WK-team. En hier ben ik dan.” 

Lennart Morick: “Ik kom ook uit Duitsland. Ik ben pas met de sport cheerleading begonnen toen ik drie jaar terug in Maastricht ging studeren. Sommige teamleden hebben me overgehaald om een try-out te doen om een plek in Team Nederland te bemachtigen. Dat lukte en daarom ben ik nu hier.”

Jens Kuijpers, een atleet die ook aan judo, calisthenics, en acroyoga doet, heeft volgens zijn Instagram-account als levensmotto: ‘mens sana in corpore sano’. “Ik ben relatief nieuw in Team Nederland. Eén van mijn teamgenoten nu vroeg vorig jaar of ik er ook zin in had en toen deed ik een try-out voor het WK-team. Ik vond dat al een geweldige ervaring. Maar mijn eerste WK moet nog komen.”

Wie heeft er eerder aan het WK meegedaan?

Tristan Vlaanderen:“Ik ben geboren in Johannesburg, Zuid-Afrika, beoefende daar de sport ook en deed met het nationale team van dat land mee aan het WK. Twee jaar terug verhuisde ik terug naar Nederland en woon nu in Millingen. Toen ik hier naar toe kwam, dacht ik gelijk: ‘Het zou mooi zijn om deel uit te kunnen maken van Team Nederland’. Ik ontmoette Rob bij zijn club Partisans Athlectics Cheerleaders in Boxmeer en zo kwam ik meer te weten over Team Nederland Cheerleading.” 

Amber van Es: “Ik heb geturnd voordat ik aan cheerleading begon bij het studententeam in Eindhoven. Ik kwam in contact met Rob en Mayke tijdens mijn onderzoek naar eetstoornissen en toen heb ik ze gevraagd of ik bij hun club in Boxmeer mocht trainen. In 2018 bleek dat ons team van de Partisans naar het WK kon en dat was een groot geschenk! Ik wilde ook helpen met coachen, want daar ben ik gek op en zo ben ik in 2019 naar het WK gegaan. Toen besefte ik dat ik daar ook graag als sporter wilde staan en daarom deed ik vorig jaar de try-out voor het WK-team van 2020. Ik haalde het, maar toen kwam Corona.” 

Mayke Tonnaer-Bongers: “Rob en ik zijn al jaren cheerleader en coach geweest bij de Partisans Athletics Cheerleaders in Boxmeer. We hebben samen vaak op het WK in Orlando gestaan. Zoals jullie weten besloten we vorig jaar het als atleet rustiger aan te gaan doen, maar ik miste de sport al snel en besloot toen toe te treden tot Team Nederland. Het was geweldig tot nu toe. We hebben echt een heel mooi team! Ik doe niets liever dan weer op de blauwe vloer te staan.”

Hoe was het voor jullie toen Corona toesloeg?

Rob Tonnaer: “Op het moment dat we hoorden dat het WK niet doorging, konden we er niet meer klaar voor zijn dan op dat moment. Het was zo’n anderhalve maand voordat we naar de VS zouden vertrekken en we stonden als team precies waar we wilden staan naar mijn mening. Natuurlijk werk je die laatste maanden nog hard door om de laatste puntjes op de i te zetten, maar met ons programma en de inzet van het team stonden we precies waar we wilden zijn qua voorbereiding. Al is het zo dat met al het talent in dit team, het op zich nu makkelijk zou zijn om het weer op te pakken, vanaf waar we waren en waar we stonden toen.”

Maia Urra: “We waren er inderdaad klaar voor om naar het WK te gaan. In het begin hadden we niet het idee dat de Corona-crisis zo lang zou gaan duren. We dachten, we komen hier wel snel doorheen. Het was in het begin nog onwerkelijk, totdat het binnenkwam: wat gaat er nou gebeuren? We waren er klaar voor als team en toen hield alles op.”

Mayke Tonnaer-Bongers: “In het begin hadden we inderdaad niet het idee dat het ons hier in Nederland zo zou raken, zoals het ons heeft gedaan. Eerst in China, toen in Italië en toen werd het ook hier heel serieus. De laatste keer dat we samen trainden begin maart, leek het ons allemaal niet zo ernstig te worden zoals de situatie waarin we nu zitten. Dit had grote impact op ons allemaal.”

Arielle Wolff: “Dat kwam  ook omdat we met de hele groep maar één keer per maand bij elkaar kwamen en eigenlijk in kleinere groepen trainden. In onze laatste gezamenlijke training begin maart en in feite tot het laatste moment hadden we nog gedacht dat we konden gaan naar het WK. Toen we merkten dat al die vluchten werden gecanceld, toen werd het serieus en zagen we elkaar niet meer. Het was ook niet makkelijk om met elkaar te communiceren. Dat komt er ook nog eens een keer bij.”

Wat doen jullie dan om jezelf fit te houden?

Louis van den Eijnden: “Ik doe op dit ogenblik work-outs thuis, dat is zo’n beetje wat ik kan doen nu de sportscholen dicht zijn. We mogen nog geen fysiek contact met elkaar hebben van drie mensen of meer binnen anderhalve meter, dus je kan weinig doen laat staan een veilige stunt. Het is dus moeilijk om je fitheid op dat vlak op peil te houden. Dus doe je alles thuis, veel push-ups, crunches, dat soort dingen.”

Arielle Wolf: “Voor mij geldt dat ook. Ik zie online clubgenoten tumbling doen op het gras buiten, maar bij mij is dat niet mogelijk in de buurt dus ik doe wat dingen thuis, zoals het stretchen en de conditie.”

Rob Tonnaer: “Je zou een partner moeten hebben of een zus of broer die ook aan cheerleading doet om samen te kunnen trainen. Mayke en ik hebben wel een kleine partnerstunt geprobeerd, zolang dat veilig kon en Mayke haar nek niet zou breken. Maar het blijft echt moeilijk, als je zou willen trainen op de dingen die je moet oefenen voor het WK.” 

Meedoen aan het WK blijft een ultiem doel?

Maia Urra: “Deelnemen aan een WK is een heel mooie ervaring als cheerleader. Er zijn daar hele goede om tegenop te kijken. Als je er dan komt, dan ben je er met heel veel beroemde mensen en de beste teams in de wereld. Je vertegenwoordigt ook nog je eigen land op een WK. Dat is heel cool, hoger dan dat kun je niet komen. Je wordt omgeven door zoveel passie voor de sport, iedereen aan de cheer. De sport is al te gek en naar Orlando gaan is ook een te gekke reis. Eén geweldige ervaring!”
Rob Tonnaer: “Mayke en ik zijn meerdere keren geweest naar het WK in Orlando. De ervaring is één ding, maar wat je daar op het WK in Orlando leert, leer je nergens anders! Voor mij was het één van de redenen om te blijven gaan. Al sta ik niet meer in de arena als atleet. De relaxte sfeer waarin iedereen zijn kennis kan delen, dat kun je met geen enkele andere sport vergelijken. Dat is ook het overweldigende gevoel als we naar het WK in Orlando gaan. Iedereen weer zien en nieuwe vrienden maken. Iedereen helpt elkaar om de sport beter te maken. Als je op het punt staat om een nieuwe stunt te kunnen, dan lukt het je zeker op het WK. Er zijn zoveel mensen daar die je helpen, het is echt een wereld op zich!”
Louis van den Eijnden: “Cheerleading is ook een universele taal. Je gebruikt dezelfde terminologie en weet waar je het over hebt. Als je iemand op het WK tegenkomt uit Slovenië of Jamaica of ergens anders op de wereld, dan kun je samen elke stunt doen die je wil. Het werkt, want iedereen begrijpt elkaar, zonder woorden. Ik denk dat daar ook de passie voor de sport vandaan komt. Iedereen deelt die passie en dat maakt de WK-ervaring geweldig, zeker als je de Max Verstappen’s van de cheerleading van over de hele wereld ontmoet op één plek. Geweldig!”

Amber van Es: “Het is daar op het WK inderdaad geweldig! Je ontmoet er al die mensen die je op social media gezien hebt maar niet kent; het vertrouwen dat ze in je hebben als je vraagt of je een stunt met ze kan doen. Iedereen is gelijk bereid om je te helpen. Zo bijzonder dat je elkaar zo kan vertrouwen: je door iemand die je helemaal niet kent twee meter de lucht in laten gooien of dat doen met een ander! Ik denk niet dat een andere sport dat heeft. De ervaring van mijn eerste WK was onvergetelijk. Ik herinner me nog, die eerste keer dat we meededen en de vloer afliepen. We voelden dat we het goed hadden gedaan. Vlak erna zagen we onze eigen routine terug. Je dan realiseren dat je op zo’n groot podium je stunts hebt kunnen doen. We hadden geen grote fouten gedaan en dan na afloop dat gevoel dat je daar hebt gestaan, kippenvel!”

Leonie de Mulder: “Voor mij gaat het bij het teruggaan naar het WK om de sfeer, die zo bijzonder is. Iedereen die daar is, is gek op deze sport tot op het bot. Dat geeft zo’n positieve vibe, dat is geweldig!”

Tristan Vlaanderen: “De sfeer is niet te beschrijven, als je daar niet zelf bij bent geweest. Zoveel nieuwe mensen leren kennen is geweldig. Je bouwt daar zoveel vriendschappen op. Het is gewoon geweldig als je daar in Orlando bent op het WK.” Rob Tonnaer: “In Nederland is cheerleading een kleine sportwereld en kent iedereen elkaar. Daar vanuit een team opbouwen dat enthousiast is en ook graag wil terugkomen, maakt het ook een waardevolle ervaring. Velen zeggen na terugkeer hoe het hun houding naar de sport heeft veranderd. ‘Als ik dit nog een keer kan meemaken, doe ik er alles voor wat ik kan. Het is zo geweldig om mee te maken!’ Het is leuk om zoveel atleten terug te zien bij de try-outs die graag weer naar het WK gaan. Tijdens de try-outs vorig jaar was het zo mooi te zien dat zo’n kleine sport in Nederland met een compleet team er weer helemaal voor kon gaan.”

Is er dan een groot verschil met de VS?

Arielle Wolff: “Voor mij gaat het niet zo zeer om dat verschil. Er zijn verschillende soorten disciplines in de cheersport. Je hebt cheerteams met pompons vanaf de zijlijn (sideline cheerleading), je hebt cheerdance en je hebt cheerleading als wedstrijdsport. Wij doen dat laatste, wat ook in de V.S. wordt beoefend. Je zou ook kunnen zeggen dat de cheersport in de V.S. op een hoog niveau staat. Daar zit ook meer geld in en het is een universiteitssport. In Nederland is het een kleine, relatief nieuwe sport. Dat maakt het voor ons in Nederland moeilijker om bijvoorbeeld genoeg geld bij elkaar te krijgen. Het imago van de sport cheerleading in de V.S. is dan ook heel anders dan hier in Nederland, ook al heeft het dezelfde naam.”

Rob Tonnaer:“Doe vooral de vorm van cheerleading die bij je past, zou ik zeggen. Als je ‘sideline-cheerleading’ wil doen, doe dat! Als je meer van Co-ed cheerleading met de stunts houdt, doe dat! Als je een voorkeur hebt voor All Girl Cheerleading, doe dat! Of kies voor de ‘Dallas Cowboys Cheer Style’ voor mijn part, of All Show of All Dance of welke stijl ook, doe dat! Voor mij past het allemaal in de cheersport. Onze stijl heeft nog een smalle basis, omdat onze kennis nog moet groeien. Het mooie van de cheersport is, dat het voor iedereen open staat. Het maakt niet uit of je groot of klein bent, zwaargebouwd of superslank, of je wat voor soort beperking ook hebt, het is voor iedereen zonder onderscheid! Dat is het imago van de sport waar we ons eerst op moeten focussen, voordat iedereen beseft dat het voor iedereen is.”

Hoe gingen die try-outs voor het WK-team? 

Mayke Tonnaer-Bongers: “Zelfs ik was heel nerveus, omdat ik dat überhaupt altijd ben. Ik houd wel erg van de vibe van de try-outs. Iedereen steunde elkaar en het voelde toen gelijk al als een groep. Toen we begonnen waren die zenuwen weg, omdat het relaxed was. Ik vond de stunts die we deden top, hoe we de mogelijkheid hadden om onze tumbling te laten zien. Niet gehaast en je kon laten zien wat je wilde. Zo voelde het voor mij.”
Justine Bernadac: “Ik weet er bijna niks meer van. Ik was totaal aan het flippen zoals ik altijd doe bij een try-out. Toen het voorbij was, voelde het wel oké.”

Jens Kuijpers: “Jij was er misschien niet mentaal bij, maar voor mij voelde het alsof ik er lichamelijk ook niet bij was!”

Aftervideo Try-outs voor Team Cheerleading Nederland 2018-2019

Louis van den Eijnden: “Het was gewoon erg leuk om te doen, ik had het erg naar mijn zin. Dat stunts doen met iedereen die in het team wilde, dat vond ik leuk, en uiteraard het beste te laten zien wat je kan. Ik had de hele tijd een lach op m’n gezicht!” 

Amber van Es: “Het voelde meer aan als thuis komen dan een try-out doen, omdat je iedereen weer zag. Er waren ook veel nieuwe teamleden, voor hen was het lastiger denk ik, ze moesten er nog aan wennen. Voor mij was het leuk, omdat ik iedereen kende en wist welk niveau je moest halen want dat moesten we wel halen.”

Hoe ziet het tijdspad er nu uit voor jullie?

Rob Tonnaer:“Voor ons was het wachten op het moment dat de ICU zich uitsprak over een nieuwe datum waarop het WK kan plaatsvinden en nu komt het aan op het overleg over het sportprotocol met de Nederlandse overheid. Cheerleading is een contactsport. Mayke en ik hebben de bijzonderheid dat we met elkaar getrouwd zijn en daardoor kunnen trainen, maar als je geen huishouden vormt dan kan dat niet. Onze wens is dat we in kleine groepen kunnen trainen in ons team, rekening houdend met voldoende afstand. Wellicht hebben we dan een grotere hal of grotere vloer nodig om onze trainingen te kunnen vervolgen. Dit hangt samen met de nieuwe datum van het ICU. Alles moet opnieuw worden ingedeeld, ook met school/opleiding en werk en daarom raakt de Corona-crisis nog steeds alle aspecten van het leven van onze teamleden.

Het gaat er ook om of er een extra aanpassing komt voor contactsporten vòòr 1 september 2020. We moeten weer opbouwen met ons WK-programma. Als het in september dit jaar gehouden zou kunnen worden zoals geopperd is eerst, hadden we al een programma geschreven gericht op elk weekend in september, zodat wanneer er een datum zou zijn we één van die plannen te voorschijn konden halen. Op de vraag of we nog in staat zijn om ons goed te kunnen voorbereiden op het WK in Florida, daar ben ik nog steeds absoluut van overtuigd. Er zit ook zoveel talent in dit team. We waren in maart al zo goed voorbereid, dat we voor elke nieuwe datum voorbereid zullen zijn. Dan is het spullen inpakken en gaan. Daar kijkt iedereen naar uit! Wanneer het ook wordt, we zullen er klaar voor zijn!”

Trainen jullie nu ook buiten op sportvelden?

Rob Tonnaer:“De meeste teamleden zijn studenten en daarom moet ook iedereen individueel kijken hoe het in hun planning past. Er ligt nu in deze maanden ook extra druk op om tentamens en diploma’s te halen. Ik hoop daarom dat er snel nog meer duidelijkheid komt over de mogelijkheden binnen. Buiten trainen werkte al niet echt voor onze sport. Waar we kunnen trainen we buiten, maar liever binnen als dat kan.”
Mayke Tonnaer-Bongers:“Buiten is niet ideaal, maar we doen wat we kunnen doen. Buiten iets doen is beter dan helemaal niks doen.”

Arielle Wolff:“Je kan wel op het gras trainen, maar onze sport heeft spotters nodig. Die moeten dichtbij kunnen staan. De definitie van ‘social distancing’ is voor onze sport cruciaal.”

Rob Tonnaer: “Tumbling is het moeilijkste om te trainen buiten, dat doen we meestal binnen. Als tumbling buiten moet, dan moet het maar wel altijd veilig. Ik zal in ieder geval er alles aan doen om de juiste plekken te regelen dat onze teamleden kunnen blijven trainen.”

Zijn er specifieke challenges die jullie verbinden?

Rob Tonnaer: “Het leven is al een challenge op zich vind ik en al helemaal nu het WK niet doorgaat en we thuis moeten zitten zonder dat je  voluit kan trainen. Wat we wel altijd hebben, is onze eigen cheer-yell -‘Let’s go Netherlands! Red, white and blue!’ – om bij de afloop van een training de energie en de krachten te bundelen. Als er iets grappigs is gebeurd of iemand heeft iets raars gezegd, dan voegen we dat toe aan onze cheer-yell. Die wordt langer en langer! Ik heb zo’n idee dat er aan het eind van deze ZOOM-sessie wel een creatief idee zal opkomen voor een cheer-challenge…”

De stichting die het Nederlandse WK-team faciliteert, houdt haar online crowdfund-campagne op GoFundMe.com aan om de atleten te steunen bij hun voorbereiding en bij de WK-deelname. Aangezien de verwachting is dat het WK later dit jaar of wellicht in 2021 toch nog georganiseerd gaat worden, wordt in deze Olympische sport die nog geen topsportstatus (= financiële toelage en toegang tot de faciliteiten van de NOC*NSF) kent in Nederland, elke donatie zeer gewaardeerd. Meer hierover en over het Nederlandse WK-team is te vinden op de website, de Facebook-nieuwspagina en het Instagram-account van Team Cheerleading Nederland

Artikel © GymPOWER | Credit tekst © Therry da Silva | Credit interview en video’s/podcast © Casper Beijn | Credit beeldcitaten (inclusief cover) © Stg Team Cheerleading Nederland; © Team USA,; © Jay O; en in video’s/podcast vermelde © media
Sportredactie GymPOWER

Sportredactie GymPOWER

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.