Doorstart Mara Titarsolej in New York

Doorstart Mara Titarsolej in New York

NIJMEGEN – Mara Titarsolej, één van de meest sierlijke topturnsters van Nederland, vertrekt naar de V.S. om aan de Long Island University communicatie te studeren, waarbij ze als turnster een doorstart kan maken bij de L.I.U. Sharks, het nieuwe universiteitsteam dat hoge ogen wil gooien komend seizoen in de Amerikaanse college-turncompetitie. Een goede versterking voor dat team en een mooie opvolgster van Lichelle Wong, de turnster die na het veroveren van de Nederlandse titel in Nijmegen een decennium terug ook in de VS ging studeren en turnen. Titarsolej moest haar Olympische droom voor Tokio 2021 laten varen, maar sluit een terugkeer in Oranje over vier jaar niet uit, met het oog op de Spelen van 2024 in Parijs. In een interview met GymPOWER legde ze uit wat haar visie, plannen en doelen zijn voor de komende tijd. 

Eén van de opzienbarende nieuwsfeiten in de Corona-crisis wat het damesturnen in Nederland betreft, was het nieuws dat De Hazenkamp Gymsports haar twee senior turnsters meedeelde dat ze niet verder konden blijven trainen in Nijmegen. Om het tekort van één ton op een begroting van één miljoen weg te kunnen werken had DG/KNGU de Nijmeegse topclub deze maatregel aangeraden. Door de tegenvallende prestaties in de afgelopen jaren werd de status van Regionaal Trainingscentrum (RTC) per 1 januari 2020 aan De Hazenkamp ontnomen door de gymnastiekunie, waarna er door de maandenlange Corona-lockdown begin dit jaar nog meer inkomstenderving werd opgelopen en er dringend en drastisch bezuinigd moest worden, aldus de club.

Weg bij De Hazenkamp vanwege begrotingstekort

Daarom werd door het bestuur en de ledenraad van De Hazenkamp eind mei 2020 besloten om per 1 augustus 2020, vanaf het nieuwe sportseizoen, voor minimaal een jaar topsport alleen aan junior en jongere turnsters aan te bieden. Dat levert de Nijmeegse club een besparing van € 17.000,00 op alsook meer aandacht voor de jongere generatie topturnsters die de aansluiting nog moeten zien te maken met de Nederlandse top. Titarsolej (bijna 21) en collega Maartje Wurkum (17), die op jonge leeftijd verkasten naar Nijmegen om topsporttrainingen te kunnen volgen op hoog niveau bij toptrainers Edwin Zegers en Marja Huiting, moeten daarom per 1 augustus 2020 een andere club zoeken om te kunnen blijven trainen en werken aan hun Olympische droom.

Aan de club mag de drastische maatregel tijdens de Corona-crisis de nodige lucht gegeven hebben, de twee jonge dames en hun ouders, die zich heel wat offers en inspanningen hebben getroost om bij en voor De Hazenkamp te turnen, reageerden gechoqueerd op hun social media. De onderbouwing en het financiële nut ervan kunnen ze niet plaatsen en persoonlijk heeft deze beslissing grote gevolgen voor hun sportcarrière en -doelen. Wurkum, de regerend Nederlands kampioene op balk die op de NK 2019 in Rotterdam Ahoy niemand minder dan Europese Spelen-ganger Laura de Witt en Olympiër Lieke Wevers versloeg daarvoor), noemde het op haar Instagram-account een triest einde voor de bijzondere periode van vijf jaar bij de club waarin ze goed op weg was om zich in de Oranje-selectie te turnen.

Titarsolej gaat op avontuur naar New York

Titarsolej die elf jaar bij De Hazenkamp heeft getraind en Nederland vertegenwoordigde op EYOF, EK en WK, was in 2019 net terug van drie jaar revalideren en zag haar kans op Olympische kwalificatie door het besluit definitief in rook opgaan. In de media is al uitgebreid genoeg aandacht besteed aan de beëindiging van hun topsportcarrière bij De Hazenkamp, daar wilde Titarsolej in het interview met GymPOWER verder niet veel meer woorden aan besteden. “Het besluit kwam ook heel onverwacht.  Vooraf is er niets gecommuniceerd. Ik had nog nooit eerder met het bestuur van de club gesproken, dus toen zij met een gesprek kwamen, waar mijn ouders ook bij mochten zijn, kreeg ik al een voorgevoel. Op ons verzoek werd het een ZOOM-gesprek. Daarin is ons meegedeeld dat het voor ons stopte.”

Collega Wurkum weet volgens Titarsolej nog niet wat ze gaat doen. “Zeker nu met Corona is het erg lastig. We konden heel lang niet trainen en ook niet zomaar bij een andere club binnenstappen. Ook met haar school, daardoor weet ze nog niet precies wat ze nu gaat doen.” Voor Titarsolej is het duidelijk, ze gaat op avontuur in de V.S. Nu ze een oplossing heeft gevonden telt voor haar de toekomst, en de plannen die ze gemaakt heeft en dat wil ze graag toelichten.

Waarom de keus voor college-turnen in de VS?

“Ik ben niet over één nacht ijs gegaan. Eerst heb ik er heel goed over nagedacht wat ik überhaupt wilde met mijn sportcarrière. Ik heb met de bondscoach overlegd welke trainingslocatie anders goed zou kunnen zijn. Ik heb bij Flik-Flak in Den Bosch gekeken, maar Amerika zat altijd wel een beetje in mijn achterhoofd. Sinds twee jaar zat ik niet meer in de Oranje-selectie, maar ik heb altijd goed contact gehouden met de bondscoach. Die wist ook dat ik al met Amerika in mijn hoofd zat, dat het een optie zou zijn voor mij. Hij vond het ook een goed idee en ik heb uiteindelijk daarvoor gekozen. Er zijn zo’n zestig teams in de eerste divisie van het college-turnen in de V.S. en het niveau verschilt heel erg per team. De top vijf is vooral heel erg goed. Het is lastig om daar tussen te komen, die hebben een goed niveau.”

Hoe kwam je op de L.I.U. Sharks in New York?

“Ik had eerder contact met een ander collegeteam in San Francisco, maar dat kon me geen plek aanbieden wegen Corona. Daarna had ik contact met het collegeteam van UAA in Alaska en ook met een aantal meiden die ik ken die in het L.I.U.-team trainen. Daarom heb ik geprobeerd om daarmee contact op te nemen, want wellicht hadden die nog een plekje. De coach nam de volgende dag contact met me op en vervolgens hebben we een ZOOM-gesprek gehad. Waarom ik voor de LIU koos boven Alaska, is vooral de locatie. Het is dichterbij en ten tweede is er meer te doen in New York dan in Alaska. Ik weet dat Lichelle Wong ook in de VS heeft geturnd bij de UCLA en zelfs onder dezelfde coach heeft getraind die nu toevallig coach is bij de L.I.U., dus dat is wel grappig, maar ik heb haar hierover nog niet persoonlijk gesproken. Ik ken nog niet iedereen die ik bij LIU ga tegenkomen, maar wel een Duitse turnster in Alaska en nog een paar andere. Ik zal me vooral gaan focussen op brug en balk, waarvoor ik gebruikt zou kunnen worden voor het team van L.I.U. Misschien ook vloer, dat zijn toestellen waarmee ik zou kunnen helpen.”

Wat voor beeld heb je van het ‘college-turnen’?

“Het lijkt me vooral heel leuk, omdat het vooral in teamverband is. Er is een hele leuke competitie, je hebt veel wedstrijden, maar je hoeft niet overal elk weekend te turnen. De sfeer lijkt me heel anders dan de topwedstrijden hier in Nederland. Misschien is het een beetje overdreven Amerikaans, maar het lijkt me een hele leuke en positieve ervaring. Wat betreft de sportcultuur en het veilig sporten, heb ik het geluk gehad dat ik bij De Hazenkamp geen slechte ervaring heb gehad bij mijn coaches. Daar kon ik mezelf zijn en mijn mening geven. Daar ben ik heel dankbaar voor, maar ik weet wel dat dat niet overal zo is. Ik kan me wel voorstellen dat er nog stappen gemaakt moeten worden in de cultuur bij het turnen. Daar ben ik echt voor!Het college-turnen in Amerika is wat dat betreft wel anders dan de elite turntopsport, het zijn oudere meiden, ze komen van verschillende niveaus en er wordt veel volwassener met je omgegaan als turnster. Zoals ik hoorde van meerdere meisjes die dat ook hebben gedaan. Dus ik heb er echt wel vertrouwen in, dat er daar een positieve sfeer zal zijn.”

Zonder Corona waar zou je voor gegaan zijn?

“Ik had het liefst voor het Olympisch traject willen gaan, maar de kwalificatie daarvoor was gepland in Den Bosch eind mei. Dan had ik er net nog langer de tijd voor gehad. Ik wilde er echt klaar voor zijn, als ik daarvoor een poging zou wagen. Na mijn comeback op de NK 2019 wilde ik vorig jaar ook voor het WK- en EK-traject gaan. Daar was ik erg fanatiek in geworden en op het NK was het gewoon nog net niet. Ik moest nog stappen maken. Daarna had ik nog twee weken de tijd om me te plaatsen voor het WK-traject. Toen ging ik veel te hard van stapel, waardoor ik overtraind raakte. Ik moest een stap terugzetten. Sinds januari 2020 ging het heel goed, ik was weer lekker op weg. Ik voelde me een stuk beter dan voor het NK vorig jaar, maar ja toen kwam Corona en heb ik het niet meer kunnen laten zien. Het is jammer, maar ja.”

Hoe kijk je terug op je topsportcarrière hier?

“Het is een mooie tijd geweest, met een heleboel ups en downs. Vòòr het Europees Jeugd Olympisch Festival 2013 in Utrecht [waar ze namens Team Nederland verdienstelijk achtste werd in de vloerfinale -RedGP] was ik vaak geblesseerd en had ik veel pech. Dat EYOF was een goede opstap naar een betere toekomst. Daarna heb ik de jaren erna het WK-team gehaald. Dat was ook heel bijzonder. Toen het EK, dat was ook heel gaaf. En meteen door naar het Olympisch traject voor de Spelen van Rio 2016. Ik heb niet het gevoel dat ik heel erg in het moment heb geleefd toen. Er gebeurde zoveel. Maar nu achteraf vind ik het achteraf zo’n bijzondere ervaring waarin ik veel heb geleerd ook. Daarna heb ik met mijn blessure bewust de tijd genomen en een persoonlijke ontwikkeling doorgemaakt. Trainer Edwin Zegers en ik hebben heel veel met elkaar gedeeld. Een hoop goede dingen… We hebben zo’n fijne samenwerking gehad, dat we een hechte band hebben opgebouwd. Het mooiste moment was wel de vloeroefening op het EK 2016, niet omdat het zo’n moeilijke oefening was maar omdat het na een hele goede trainingsperiode er zo vloeiend uitkwam.”

Wat zijn je doelen nu, je toekomstperspectief?

Ik kijk uit naar het avontuur in de VS. De Spelen van Tokio zijn nu niet zo zeer meer mijn doel. Ik ga eerst kijken stapje voor stapje, hoe ik naar de V.S. kan komen. Er is de Corona-situatie nu. Van waar ik over een tijdje zal staan heb ik geen idee. Ik wist eigenlijk niet eens wat ik zou gaan studeren, maar ik heb uiteindelijk voor communicatie gekozen. Ik hoop over vijf jaar wel mijn diploma binnen te hebben en dat ik dan nog steeds kan turnen en ik iets heb dat ik met al mijn passie kan doen. Ik train in ieder geval nog vier jaar door, dus Parijs 2024 is wellicht een mogelijkheid die ik niet uitsluit, zeker niet! Ik bekijk het per jaar en als ik mijn niveau goed houd en het idee heb dat ik een poging kan wagen en het lukt dan allemaal, waarom zou ik het dan niet proberen?”

Gymnastiekunie DG/KNGU heeft op social media aangegeven trots te zijn op de stap van Titarsolej en ‘onze Mara’ te gaan volgen in de V.S. De Hazenkamp Gymsports heeft in de media verklaard bereid te zijn de twee turnsters verder te helpen. Dit verhaal wordt nog zeker vervolgd. Volg Mara Titarsolej op haar avontuur in de VS via haar Instagram-account en die van LIU Sharks Gymnastics.

Artikel © GymPOWER | Credit tekst © Therry da Silva | Credit interview © Casper Beijn en © Mariska Werring | Credit persfoto’s archief © GymPOWER, gemaakt tussen 2013 en 2019 onder persaccreditatie op diverse toernooien, wedstrijden en evenementen in Nederland: fotografen © Maurice Smeets, © Yoshida Rosenboom, © Mariska Werring, © Anouk Wallenburg, © Janny Vermeule en © Bart Treuren | Credit beeldcitaat cover © LIU Sharks Gymnastics

Sportredactie GymPOWER

Sportredactie GymPOWER

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.