RG-afdeling GV Vogel, bastion van sportplezier, stopt

RG-afdeling GV Vogel, bastion van sportplezier, stopt

IJSSELSTEIN – De afdeling Ritmische Gymnastiek van GV Vogel, één van de smaakmakers op de landelijke wedstrijden en toernooien, stopt. Zowel de tijd die nodig was om in het hoogste niveau te investeren, als de middelen waren niet meer toereikend. Corona ontnam de gymnasten een afscheid met een mooi seizoen, individuele B-finales op het hoogste niveau en een podiumplek voor de groep, zoals het seizoen hiervoor. Gymnasten zien vanwege het huidige topsportklimaat individueel elders weinig heil. De groep die vorig jaar derde werd op de NK tijdens DG The Finals in Rotterdam Ahoy gaat verder bij GV Artila in Utrecht. In een interview met GymPOWER deelden hoofdtrainster Marieke van Schaik en collega’s Milanne Galekop en Cassie Helmes de mooie herinneringen die ze met de sporters delen. Ze hebben het met elkaar goed kunnen afsluiten en kijken met plezier terug. Van Schaik was ook bereid haar visie en ervaringen te delen over het veiliger maken van het (top)sportklimaat in de Nederlandse gymsportwereld. 

Hoe bijzonder is RG Vogel voor jullie?

Marieke van Schaik: “Ik ben zelf ooit als gymnaste bij Vogel begonnen en Vogel is echt mijn club, dat geldt voor alle trainsters waar we op het einde les mee gegeven hebben. Het zit echt in ons hart. We zijn er vanaf jongs af aan begonnen… Maar wat ik het allerbijzonderst vind, is dat ik altijd het gevoel heb gehad dat we echt een familie waren. We waren een club waar ook ruimte was voor je gevoel, we spraken de meiden ook buiten de trainingen om, het zijn echt vriendinnen van elkaar geworden. In die zin houdt onze club niet op. We gaan elkaar nog veel zien en spreken. Het is een heel hecht team en daar ben ik het meest trots op denk ik. Mensen dachten soms ‘Die meiden komen voor de lol meedoen’, maar dat was een verkeerd beeld. Het was juist bijzonder dat we die positiviteit hebben kunnen uitstralen, maar toch prestaties hebben weten te behalen.”

“Mensen dachten soms: ‘Die meiden komen voor de lol meedoen’, maar dat was een verkeerd beeld. Het was juist bijzonder dat we die positiviteit hebben kunnen uitstralen, maar toch prestaties hebben weten te behalen.”

Welke herinneringen koesteren jullie?

Marieke van Schaik: “Op het laatst heeft een aantal meiden van ons individueel de B-finale in de eerste divisie weten te behalen. Dat was voor ons best een omschakeling. De meeste meiden die we trainden waren B-niveau en dat we in de eerste divisie terecht kwamen tussen al die A-meiden, dat was best een shock. Vooral voor de meiden. Zij hadden nooit verwacht dat ze tegen zulke namen zouden staan. Het was indrukwekkend en we hebben relatief toch goed gescoord en meerdere B-finaleplaatsen behaald, daar ben ik echt heel trots op. Ook hebben we medailles mogen behalen met de seniorengroep, met die podiumplaatsen waren we echt blij. Met de groep is Vogel altijd heel sterk geweest. En ik denk dat dat komt doordat de meiden echt een team waren. Ze voelden elkaar aan en hadden weinig woorden nodig om elkaar te snappen.”

“Er werd zeker hard getraind en we hadden samen met de gymnaste een doel om zo hoog mogelijk te eindigen, maar dat betekent het beste uit het kind halen.”

Cassie Helmes: “We zijn inderdaad goede vriendinnen geworden. Ook als trainsters. Vooral goede herinneringen waren voor mij toch wel echt het kamp met de hele selectie aan het einde van het jaar. Samen toeleven naar Ahoy en de Jubileumshow die we samen hebben georganiseerd. En natuurlijk de goede sfeer in de lessen. Er werd zeker hard getraind en we hadden samen met de gymnaste een doel om zo hoog mogelijk te eindigen, maar dat betekent het beste uit het kind halen. En wat ik ook fijn vond als trainster, is dat je een mini familie bent en elkaar ook helpt. Zoals de grote meiden van de selectie ook de kleinere meiden hielpen met oefeningen maken en af en toe op muziek helpen trainen.”

“…het enthousiasme van zowel ons trainsters als de gymnasten als er weer een nieuw element lukte. Ahoy waar we met z’n allen naar toe leefden en waarbij we altijd zo trots waren op iedereen.”

Milanne Galekop: “Ik wil met alle liefde wat herinneringen benoemen. Vooral het kamp dat we elk jaar organiseerden was een groot succes. Iedereen had hier zijn eigen inbreng in zodat het voor ieder wat wils was. Ik denk terug aan de fijne knuffels die wij als trainsters altijd kregen van vooral de jongste gymnasten bij binnenkomst en weggaan van de trainingen en het enthousiasme van zowel ons trainsters als de gymnasten als er weer een nieuw element lukte. Ahoy waar we met z’n allen naar toe leefden en waarbij we altijd zo trots waren op iedereen. De vele lachmomenten tijdens de trainingen bij een grappig verhaal of een onverwachte beweging. En zo kan ik nog wel even doorgaan.”

Wat is de reden dat jullie stoppen?

Marieke van Schaik: “Dat we moesten stoppen is al voor de Corona-periode bedacht. We hebben aan het bestuur van GV Vogel kenbaar gemaakt dat het voor ons als trainster teveel werd. Als we echt mee willen draaien in de Nederlandse top, zouden we er nog meer tijd en financiën in moeten investeren. Dat is voor ons naast gezin, baan of studie, niet haalbaar. Ook vanuit de vereniging moest het elk jaar minder en dat past niet bij het niveau waarin wij hebben meegedraaid. Onze top trainde al slechts negen uur per week en wij konden ook niet nog meer geven om er een succes van te blijven maken. Het heeft eigenlijk meerdere redenen. Maar zo tijdens Corona komt het wel als een klap. We hadden er een mooi laatste jaar van willen maken, ook op DG The Finals in Rotterdam Ahoy. Aan het begin van het seizoen hadden we doelen gesteld: onze individuele meiden wilden graag weer een B-finale behalen en de groep een podiumplek. En een prestatie is leuk, maar het allerbelangrijkste doel was dat we met elkaar leuke lessen hadden en dat we fijn met onze sport bezig waren.”

“Het heeft eigenlijk meerdere redenen. Maar zo tijdens Corona komt het wel als een klap. We hadden er een mooi laatste jaar van willen maken op DG The Finals in Rotterdam Ahoy. Aan het begin van het seizoen hadden we doelen gesteld: onze individuele meiden wilden graag weer een B-finale behalen en de groep een podiumplek. En een prestatie is leuk, maar het allerbelangrijkste doel was dat we met elkaar leuke lessen hadden en dat we fijn met onze sport bezig waren.”

Hoe denken jullie over het sportklimaat?

Marieke van Schaik: “We zagen wel heel veel om ons heen. Persoonlijk vind ik dat er twee kanten aan zitten. Ergens denk ik, topsport gaat nooit vanzelf en als gymnaste heb ik zelf bij meerdere clubs getraind en ik heb dat nooit ervaren als de verhalen die nu naar buiten komen. Maar ik zag het wel om mij heen gebeuren en ik snap dat gymnasten dit wel zo hebben ervaren. De meiden bij Vogel hebben altijd gezegd ‘Ja, dan mag je in de grote finales staan, maar dat is het ons niet waard.’ Daarvoor kregen we veel waardering, ook van de ouders, zelfs nu, dat ze zo blij zijn hoe het er bij ons aan toeging. Zeker nu dit soort verhalen naar buiten komen. Natuurlijk zien ouders bij andere verenigingen dit ook gebeuren, natuurlijk zien onze gymnasten dit ook gebeuren en dan ben ik blij dat wij altijd de gezelligheidsclub geweest zijn, met als leuke bijkomstigheid dat we af en toe wel mooie prestaties behaalden.”

“Persoonlijk vind ik dat er twee kanten aan zitten… Topsport gaat nooit vanzelf… Als gymnaste heb ik zelf bij meerdere clubs getraind en ik heb dat nooit ervaren als de verhalen die nu naar buiten komen… Maar ik zag het wel om mij heen gebeuren en ik snap dat gymnasten dit wel zo hebben ervaren… dan ben ik blij dat wij altijd de gezelligheidsclub geweest zijn, met als leuke bijkomstigheid dat we af en toe wel mooie prestaties behaalden.”

Natuurlijk vraag je jezelf dingen af. Heb ik als coach weleens meiden beledigd? Heb ik het ook ervaren? Zeker nu het zo speelt. Er is een harde kant aan topsport, want het kan ook niet altijd alleen maar leuk zijn. Maar er is een verschil of je met elkaar een leermoment beleeft of dat het er zo hard aan toe gaat als in de verhalen die je nu allemaal hoort en die ik ook om me heen gezien heb. Het kan absoluut te ver gaan, ‘body shaming’ en gescheld is echt niet nodig voor topsport. Natuurlijk heb ik het om me heen gezien en ik ben blij dat we ons daar als vereniging afzijdig van hebben gehouden. Als kind vind je het heel lang normaal. Mensen uit de RG zullen er niet snel mee naar buiten komen omdat het in deze tak van sport wel als normaal wordt ervaren. Dat iedere gymnaste graatmager moet zijn wordt normaal gevonden, want de echte top is dat ook. Natuurlijk is het niet normaal, maar zo zagen wij dat wel. Succes vier je, maar jullie waren er niet bij, bij wat er in de trainingen gezegd werd. Ook al was er succes, er zijn Nederlands kampioenen die meer dan genoeg over zich heen kregen, zowel op trainingen, als van juryleden als van buitenstaanders. Dat is heel heftig!”

“Succes vier je, maar jullie waren er niet bij, bij wat er in de trainingen gezegd werd. Ook al was er succes, er zijn Nederlands kampioenen die meer dan genoeg over zich heen kregen, zowel op trainingen, als van juryleden als van buitenstaanders. Dat is heel heftig!”

Ahoy is prachtig en ik heb er ook als toeschouwer een jaar gezeten en dan denk ik ‘Dit is waanzinnig, dit is fantastisch! Maar als je weet wat erbij komt kijken om daar te staan en dat te behalen, dan betaal je een hele flinke prijs, voor iets wat relatief is. Als gymnasten gingen we vroeger naar het Alfred Vogel Toernooi. Dat was mijn droom. Als vijfjarig meisje wilde ik niets liever dan dat, ongeacht de prijs die ik ervoor moest betalen. Als ik daar nu achteraf op terug kijk – en ik had nog goede ervaringen – dan denk ik, de prijs was enorm hoog. RG als topsport vergt enorm veel trainingsuren, het vergt heel veel van je lichaam, waar je allemaal wel iets aan overhoudt. Daarom ben ik heel blij dat er nu vanuit de internationale gymnastiekfederatie FIG iets aan wordt gedaan. De elementen worden lichaamsvriendelijker gemaakt en een veilig sportklimaat wordt steeds belangrijker gevonden. De vraag blijft of het dat allemaal waard is geweest. 

“RG als topsport vergt enorm veel trainingsuren, het vergt heel veel van je lichaam, waar je allemaal wel iets aan overhoudt. Daarom ben ik heel blij dat er nu vanuit de FIG iets aan wordt gedaan. De elementen worden lichaamsvriendelijker gemaakt en een veilig sportklimaat wordt steeds belangrijker gevonden.”

Ik vroeg mijn ouders ooit: ‘Wat dachten jullie als ik huilend uit de trainingen thuis kwam?” Ze zeiden: ‘Maar dat was jouw droom. Wij weten dat daar opofferingen bij horen.’ Ik denk dat dat bij anderen ook zo gaat. Omdat je dat van iedereen hoort, zie je het als normaal. Zowel als een gymnaste als coach heb ik ervaren dat ouders altijd het laatste kwartier van de training welkom waren en altijd een gesprek konden aangaan met trainsters. Als coaches gingen we heel veel in gesprek met ouders. Het eerste jaar dat ik Vogel RG volledig zelfstandig leidde, merkte ik dat hoe meer ik ouders afzijdig probeerde te houden hoe meer vragen er kwamen. Ze kwamen bijvoorbeeld met dingen als ‘Had je die blessure niet eerder moeten melden?’ en daarom hebben we die cultuur bij Vogel omgedraaid en was een ouder altijd welkom. We hadden ook veel en regelmatig telefonisch contact met ze en ze waren betrokken.”

“Wat mijn ouders dachten als ik huilend uit de trainingen thuis kwam? Ze zeiden: ‘Maar dat was jouw droom. Wij weten dat daar opofferingen bij horen.’ Ik denk dat dat bij anderen ook zo gaat. Omdat je dat van iedereen hoort, zie je het als normaal… Ik merkte later als hoofdtrainster dat hoe meer ik ouders afzijdig probeerde te houden hoe meer vragen er kwamen… en daarom hebben we die cultuur bij RG Vogel omgedraaid. Elke ouder was altijd welkom, we hadden veel en regelmatig contact met ze en ze waren betrokken.

Welke tip zou je andere trainsters geven?

Marieke van Schaik: “Ik denk dat er heel veel tips nodig zijn. Ik denk dat er heel veel nodig is om de cultuur te veranderen. Maar ik denk dat het bij jezelf begint. De sport is prachtig. Ik denk dat iedereen voor zichzelf moet nagaan wat hij of zij kan bijdragen om deze sport als zo mooi te behouden en om te bekijken hoe het toch voor iedereen ook leuk kan zijn. Ik denk dat dat op dit moment mist. Op dit moment zijn er teveel mensen teveel bezig om deze sport prestatiegericht te beoefenen en niet meer of het leuk is, voor zowel gymnasten als voor coaches. Er heerst op wedstrijden een nare sfeer, niet alleen rond dit onderwerp, maar er is altijd veel haat en nijd, een ‘concurrentiecultuur’, een concurrentiestrijd die de spuigaten uit loopt. Dat heeft ons in eerste instantie doen besluiten om niet meer in de top mee te willen draaien. Omdat dat niet de cultuur is waaraan wij als RG van GV Vogel deel wilden nemen. Tegenwoordig is het voor elke club strijden om de beste gymnasten, het maakt niet uit van welke club die gymnaste komt, als ze maar bij jou traint. Daar ben ik zwaar op tegen. Oké, het is goed om wedstrijden te doen bij een bond, maar het is ook goed om in je eigen stad op een leuke manier te kunnen sporten en ook nog kind te kunnen zijn.”

“Ik denk dat er heel veel tips nodig zijn. Ik denk dat er heel veel nodig is om de cultuur te veranderen. Maar ik denk dat het bij jezelf begint. De sport is prachtig. Ik denk dat iederen voor zichzelf moet nagaan wat hij of zij kan bijdragen om deze sport als mooi te behouden en om te bekijken hoe het toch voor iedereen ook leuk kan zijn. Ik denk dat dat op dit moment mist.”

“Het was altijd een feestje om les te geven aan alle lieve Vogel meiden en om deel te nemen aan mooie wedstrijden en toernooien… We gaan iedereen ontzettend missen, maar kijken terug op een hele mooie periode die we hebben afgesloten met een super leuk kamp! Wij willen iedereen bedanken voor de mooie jaren en komen elkaar hopelijk nog eens tegen!

Wat gaat er hierna precies gebeuren?

Marieke van Schaik: “De meeste individuele meiden hebben besloten om te stoppen en dat komt zeker door de cultuur die er heerst…zij zien het niet zitten om naar een andere club te gaan. Ze zijn letterlijk bang dat het bij andere clubs niet meer leuk is of het extreem gaat om presteren. De seniorengroep gaat door bij Atilla, bij ons in de buurt. De groep kon er nog geen genoeg van krijgen. Persoonlijk ga ik me bezig houden met klassiek ballet, puur als hobbyist en maak tijd voor m’n gezin.”

UPDATE d.d. 13-08-2020: Reactie Vera Lassche

Vera Lassche reageerde per mail op dit artikel bij de sportredactie van GymPOWER. De voormalig ritmisch gymnaste van GV Vogel IJsselstein die begin juli 2020 stopte, is het niet eens met de uitleg van hoofdtrainster Marieke van Schaik. Er kunnen volgens haar meerdere redenen zijn waarom gymnasten gedwongen moeten stoppen: studie, gezondheidsredenen, reisafstand en blessures. Dat hoeft volgens haar niets te maken te hebben met de sportcultuur “of bang zijn om ineens extreem te presteren.” Dat geldt in ieder geval voor Lassche, verklaart ze aan GymPOWER.
Wij hebben al die jaren geleerd om door te zetten en onder druk te presteren op zowel nationale en internationale wedstrijden met veel passie en veel plezier. Ik ben gestopt, niet dat ik wilde stoppen, maar omdat het niet mogelijk was om door te gaan voor mij. Het uitwijken naar een andere vereniging buiten de regio is voor mij niet mogelijk in combinatie met mijn studie. De clubs RGC Eleganza en Attila in Utrecht waar ik bij wilde gaan trainen hadden geen capaciteit of te weinig trainingsuren. Mijn studie vraagt ook enorm veel aan stage, opdrachten en ook het vele leerwerk dat erbij komt kijken.  Uiteindelijk realiseerde ik me dat er geen mogelijkheid was om door te gaan en moest ik stoppen met de sport. Het voelde net alsof ik werd gedwongen om te stoppen met de sport waar ik enorm veel om geef en er ook zoveel tijd en energie in heb gestopt. Ik zou dit geen enkele gymnaste willen toe wensen en hoop dat dit ook nooit meer zal voorkomen in de toekomst.”
Lassche is verder van mening dat juist door de stop van de RG-afdeling van GV Vogel gymnasten gedwongen zouden moeten stoppen. “Ik vind het jammer dat GV Vogel de stekker zo snel uit de RG-afdeling (de turn-afdeling gaat immers nog wel door) heeft getrokken zonder in mijn ogen gezamenlijk naar een oplossing te zoeken zoals voorheen.”

Bekijk ook op YouTube de nieuwsvideo van de Sportredactie van GymPOWER met beelden en beeldcitaten van RG Vogel op DG The Finals 2019 in Rotterdam Ahoy en uitgebreidere fragmenten van het interview van GymPOWER met Marieke van Schaik. Meer info over RG Vogel IJsselstein is te vinden op de Facebook-nieuwspagina van de club.

Artikel en nieuwsvideo © GymPOWER | Credit tekst en interviews © Casper Beijn, journalist | Credit persfoto’s archief © GymPOWER: fotograaf © Therry da Silva | Credit verstrekte persfoto © RG GV Vogel: fotograaf © Bart Treuren | Credit beeldcitaat Facebook-nieuwspagina © RG GV Vogel

Sportredactie GymPOWER

Sportredactie GymPOWER

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.